fot: Andrzej Bęben/ARC
Szacuję, że jeszcze dzisiaj PGNiG płaci około 560 USD za 1000 m sześc. gazu ziemnego
fot: Andrzej Bęben/ARC
Kraje G20 rocznie przeznaczają 88 mld dolarów na różnego rodzaju wsparcie dla sektora paliw kopalnych - wynika z raportu przygotowanego przez brytyjski think tank Overseas Development Institute (ODI) we współpracy z amerykańskim Oil Change International.
Think tank, na co dzień zajmujący się problematyką humanitarną oraz problemami rozwoju międzynarodowego, opracował pierwszy tak szczegółowy raport poświęcony problematyce publicznego finansowania sektora paliw kopalnych.
Według autorów raportu łączne nakłady ponoszone corocznie przez kraje G20 na ten cel wynoszą nawet 88 mld dolarów, z czego 49 mld USD to inwestycje realizowane przez państwowe koncerny, 23 mld trafia na rynek w postaci różnego rodzaju subsydiów, a 16 mld dolarów to finansowanie udzielane przez różnego rodzaju instytucje publiczne (banki krajowe oraz międzynarodowe instytucje finansowe).
Według raportu publiczne finansowanie projektów w sektorze paliw kopalnych wzrosło znacząco w ostatnich latach. W 2009 roku wynosiło jeszcze mniej niż 60 mld dolarów.
Raport oskarża rządy krajów G20 o trojakiego rodzaju negatywne efekty finansowania sektora paliw kopalnych. Po pierwsze, stratą jest przeznaczanie tak dużych środków na aktywa, które nie będą mogły zostać wydobyte bez katastrofalnych skutków dla klimatu. Po drugie, ma to negatywny wpływ na poziom finansowania dla niskoemisyjnych źródeł energii, jak farmy wiatrowe czy energetyka solarna oraz wodna. Wreszcie po trzecie, stawiają w ten sposób pod znakiem zapytania szanse na przyjęcie w 2015 roku ambitnego globalnego celu klimatycznego.
Autorzy raportu dzielą łączną kwotę 88 mld dolarów rocznie na trzy kategorie. Pierwszą z nich są środki przeznaczane na inwestycje przez państwowe koncerny. Stanowią one większość środków przeznaczanych przez kraje G20 na paliwa kopalne - 49 mld dolarów rocznie.
Według raportu aż 73 proc. globalnego wydobycia gazu realizowana jest przez firmy będące własnością rządu lub będących pod kontrolą rządu. W przypadku ropy naftowej jest to 72 proc. wydobycia a dla węgla 61 proc.
Pod tym względem na czele listy znajdują się Arabia Saudyjska (17 mld dolarów rocznie), Brazylia (11,3 mld dolarów) Chiny (8,8 mld dolarów) oraz Indie (4,3 mld dolarów).
Drugą kategorią są środki trafiające do sektora paliw kopalnych poprzez różnego rodzaju subsydia. Autorzy raportu dzielą je na wydatki bezpośrednie oraz korzyści podatkowe. Dla całej G20 wynoszą one średnio 23 mld dolarów rocznie. Najwięcej na ten cel przeznaczają rządy USA (5,1 mld dolarów), Australii (3,5 mld dolarów), Rosji (2,4 mld dolarów) oraz Wielkiej Brytanii (1,2 mld dolarów).
Autorzy raportu zwracają jednak uwagę, że nie są tu uwzględniane subsydia (np. ulgi podatkowe) przeznaczane przez władze regionalne (kanadyjskie i australijskie prowincje czy amerykańskie stany).
