fot: Tomasz Rzeczycki
Tlące się zwałowisko 4a znajduje się na wschód od drogi krajowej nr 11 (na zdjęciu)
fot: Tomasz Rzeczycki
Na pograniczu Bytomia i Radzionkowa znajduje się zwałowisko nr 4a, na którym w latach 80. XX wieku składowano odpady pochodzące z robót przygotowawczych i z przeróbki węgla kamiennego ówczesnej KWK Powstańców Śląskich w Bytomiu. Od kilku lat hałda się pali, wydzielając nieprzyjemny fetor, odczuwalny w jej pobliżu. Jakie są perspektywy na rozwiązanie tego problemu?
- Zjawiska pożarowe na hałdzie ujawnione zostały w 2018 r. Monitorujemy rozprzestrzenianie się ognisk pożarowych, zlecając w tym celu okresowo przeprowadzenie badań stanu termicznego hałdy. Ostatnie takie badanie wykonane było w 2021 roku. W związku z brakiem programów umożliwiających dofinansowanie likwidacji zapożarowania hałdy, rozpoczęliśmy szacowanie wartości ugaszenia pożaru z wykorzystaniem środków finansowych z budżetu gminy - informuje Tomasz Sanecki z Biura Prasowego Urzędu Miejskiego w Bytomiu.
- W tym celu w 2021 r. przeprowadziliśmy wstępne konsultacje rynkowe z podmiotami specjalizującymi się w tego typu pracach oraz z jednostką badawczą. Aby jednak zrealizować skuteczne działania związane z ugaszeniem pożaru hałdy, która znajduje się na granicy dwóch gmin, konieczne jest zawarcie porozumienia w tym zakresie. Miasto Bytom podejmowało wielokrotnie próby zawarcia porozumienia z gminą Radzionków, do tej pory jednak porozumienie nie zostało zawarte z przyczyn od nas niezależnych - dodaje Tomasz Sanecki.
Zapożarowane zwałowisko 4a znajduje się w północno-zachodniej części Bytomia, na wschód od drogi krajowej nr 11 Bytom - Kołobrzeg. Zlokalizowane jest niedaleko bytomskiego węzła autostrady A1, a w niedalekiej odległości od hałdy znajdują się m. in. oczyszczalnia ścieków, stacja benzynowa, centrum handlowe M1 i nieliczne budynki mieszkalne.
Na zwałowisku 4a składowane były odpady z robót przygotowawczych i z zakładu przeróbki. W materiale przeważają iłowce, występują także mułowce, piaskowce, łupek węglowy i przerosty. Jak wynika z badań przeprowadzonych w 1986 r. przez Ośrodek Badań i Kontroli Środowiska, wykazana wtedy zawartość części palnych wynosiła 22%. Wierzchowina zwałowiska została częściowo zadrzewiona i zakrzewiona, porośnięta roślinnością ruderalną.
Zwałowisko doczekało się nawet poświęconego sobie filmiku, umieszczonego w jednym z serwisów internetowych. Autor filmu ukazał na nim wydobywające się z podłoża hałdy dymy.
