Opinie po dymisji prezes Kompanii Węglowej

fot: Andrzej Bęben/ARC

Joanna Strzelec-Łobodzińska Kompanią Węglową kierowała od 6 czerwca 2011 r. Przyjmuje gratulacje od Klemensa Ścierskiego, ówczesnego szefa rady nadzorczej

fot: Andrzej Bęben/ARC

Szefowie firm zaplecza górniczego uczestniczący w Międzynarodowych Targach Górnictwa, Przemysłu Energetycznego i Hutniczego Katowice 2013 ze spokojem przyjęli informację o rezygnacji prezes zarządu Kompanii Węglowej Joanny Strzelec-Łobodzińskiej z zajmowanego stanowiska.

- Premier polskiego rządu w czasie ceremonii otwarcia targów wypowiedział ważne słowa - nasza gospodarka nadal będzie opierała się o węgiel. To bardzo nas uspokaja. Sytuacja spółek wydobywczych i dostawców z pewnością będzie się stabilizować - skomentował Ryszard Bednarz - wiceprezes Famuru.

Z zaskoczeniem wieść o dymisji przyjęli przedstawiciele kierownictwa Kopeksu.

- Nie ma sensu na ten temat dyskutować - uciął Józef Wolski, prezes zarządu spółki.

Pytanie zatem, czy dobrze ułoży się współpraca z nowym szefem tej największej w Europie spółki wydobywczej.

- To właściciel dobiera sobie zarząd i nie robi z myślą, żeby firma funkcjonowała gorzej, tylko jeszcze lepiej. Jesteśmy zatem spokojni - dodał Wolski.

Bardzo oszczędny w słowach był Henryk Stabla, prezes zarządu Grupy Carboautomatyka.

- To jest osobista decyzja pani prezes Strzelec-Łobodzińskiej i nie chciałbym jej komentować - wyjaśnił.

Spokojni o dalsze losy współpracy w Kompanią Węglową są przedstawiciele firm zagranicznych.

- Kooperujemy z Kompanią Węglową bardzo ściśle. Nie sądzę jednak, abyśmy mieli ponieść jakieś straty w związku z rezygnacją pani prezes - podsumował Ryszard Kandzia szef spółki Thiele.

- Tego typu zdarzenia, jak rezygnacja prezes Joanny Strzelec-Łobodzińskiej, nie mają wpływu na wybór produktów. Jestem przekonany, że utrzymamy cenną współpracę z Kompanią Węglową - dodał Maciej Jankowski, jeden z przedstawicieli rybnickiego Hydrotechu reprezentującego w Polsce znaną niemiecką firmę dhMining Systems produkującą kombajny.

Dominik Kolorz, przewodniczący Regionu Śląsko-Dabrowskiego NSZZ Solidarność informację o rezygnacji otrzymał w Warszawie, gdzie związkowcy od środy prowadzą akcję protestacyjną: - Jesteśmy w Warszawie i przed chwilą właśnie dotarła do nas ta pogłoska. To nie pogłoska? Cóż, nie jest to najlepsza wiadomość dla Kompanii Węglowej... - skomentował na gorąco.

Arkadiusz Chęciński, członek Zarządu Województwa Śląskiego, odpowiedzialny za gospodarkę, promocję i rozwój regionalny uważa, że decyzja niekoniecznie musi świadczyć o kryzysie w Kompanii:

- W każdej dużej i liczącej się firmie, prezes jest niezwykle ważną osobą, natomiast z pewnością jeszcze ważniejsi są podlegli mu pracownicy i to oni - jako zespół - zdecydują o przyszłości spółki. Kto wie, czasem zmiana na stanowisku prezesa może wyjść na dobre w ostatecznym rozrachunku. Pod warunkiem, że następca nie przeprowadzi niczego w rodzaju rewolucji kadrowej. Może on oczywiście szybko pożegnać się z kilkoma osobami, których nie będzie potrafił zaakceptować w roli współpracowników. Natomiast o ile nie dojdzie do gwałtownych zmian personalnych na dużą skalę, byłbym spokojny o przyszłość Kompanii Węglowej. W wielu największych światowych i europejskich spółkach właściciele dokonują czasem regularnych wymian głównego menedżera, ponieważ uważają, że nowa krew, nowy styl i nowe pomysły działają pożytecznie i powinny co jakiś czas odświeżać całą organizację.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.