Rezerwat przyrody Gogolińskie Gniewosze na terenie dawnej kopalni wapienia

W rezerwacie rośnie młody las, zasadzony na terenie zrekultywowanej kopalni wapienia

W czwartek, 19 stycznia br., dawna kopalnia odkrywkowa wapienia koło wsi Kamionek w gminie Gogolin została objęta ochroną prawną. Tego dnia zaczęło obowiązywać zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Opolu w sprawie uznania za rezerwat przyrody Gogolińskie Gniewosze.

Ochroną objęto obszar lasu sosnowego z domieszką lasu mieszanego o powierzchni 28,18 ha, znajdujący się na terenie zrekultywowanego wyrobiska górniczego. To teren zlokalizowany na działkach ewidencyjnych o numerach 19/31, 19/45 i 19/44 oraz częściach na działkach 19/81, 19/82, 19/70, 19/41 obręb Kamionek, gmina Gogolin.

Przedmiotem ochrony jest znajdujące się tam siedlisko około 150 gniewoszy plamistych (Coronella austriaca). To nieszkodliwy dla ludzi, bo niejadowity wąż. W Polsce objęty jest ochroną ścisłą, dodatkowo ujęty w Czerwonej księdze zwierząt jako gatunek wysokiego ryzyka, narażony na wyginięcie.

Występowanie gniewosza na terenie dawnej kopalni wapienia znane jest co najmniej od 2014 r. Badania terenowe, prowadzone tam w latach 2014-2020, potwierdzały obecność młodych osobników gniewoszy. Przeprowadziło je Towarzystwo Herpetologiczne NATRIX, w ramach programu zainicjowanego przez spółkę Górażdże Cement SA Quarry Life Award pod nazwą Kompleksowa inwentaryzacja herpetofauny terenu Kopalni Wapienia Górażdże, ze szczególnym uwzględnieniem gatunków rzadkich jako podstawa przygotowania wytycznych do rekultywacji przyjaznej środowisku.

Teren przekształcony w wyniku działalności górniczej okazał się dogodnym siedliskiem dla węży. „Występowaniu populacji gniewoszy na przedmiotowym obszarze, obejmującym zrekultywowane wyrobiska poeksploatacyjne kopalni wapienia sprzyja, a jednocześnie warunkuje charakter siedliska, w skład którego wchodzą dwudziestoletnie bory mieszane świeże (w mniejszym stopniu trzydziestopięcioletnie lasy mieszane świeże i lasy świeże) z przewagą sosny, liczne polany śródleśne zapewniające odpowiednie nasłonecznienie i bogaty rumosz skalny oraz wychodnie skał wapiennych i dwa zbiorniki wodne” - napisano w uzasadnieniu do decyzji RDOŚ o uznaniu tego obszaru za rezerwat.