fot: Jarosław Galusek/ARC
Pracami Komisji Bezpieczeństwa Pracy w Górnictwie będzie kierował prof. Józef Dubiński, naczelny dyrektor Głównego Instytutu Górnictwa
fot: Jarosław Galusek/ARC
29 czerwca, Senat Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie nada najwyższą godność świata akademickiego, czyli tytuł doktora honoris causa, prof. Józefowi Dubińskiemu, naczelnemu dyrektorowi Głównego Instytutu Górnictwa.
Podczas uroczystego posiedzenia Senatu sylwetkę i dokonania profesora przybliżą laudacje rektora AGH prof. Antoniego Tajdusia i prof. Andrzeja Leśniaka. W przeddzień uroczystości poprosiliśmy prof. Józefa Dubińskiego o wskazanie trzech szczególnych osiągnięć w swoim przebogatym dorobku naukowym. Profesor wymienił:
Sejsmiczną ocenę stanu naprężeniowo-deformacyjnego górotworu.
Na podstawie anomalii prędkości rozchodzenia się fal sejsmicznych w pokładzie węgla i w skałach stropowych określone zostały kryteria i skale oceny stanu naprężeniowo-deformacyjnego, kształtowanego przez działalność górniczą. Dotyczyło to sytuacji związanych z krawędziami zatrzymanej eksploatacji, strefami odprężonymi przez wcześniejsze wybranie pokładu sąsiedniego i wielu innych sytuacji, mających miejsce w kopalniach węgla kamiennego. Opracowałem metodykę pomiarów i interpretacji wyników dołowych, a także zależności transformujące dane sejsmiczne na wielkości geomechaniczne, służące podejmowaniu decyzji w zakresie oceny stanu zagrożenia tąpaniami oraz stosowania odpowiedniej profilaktyki aktywnej. Metoda ta została wdrożona do powszechnego stosowania w kopalniach.
Badanie wpływu wstrząsów górniczych i tąpnięć na organizm górników.
Przeprowadzone dołowe pomiary sejsmometryczne oraz analiza danych rejestrowanych przez kopalniane sieci sejsmologiczne pozwoliły w korelacji z wynikami odpowiednich badań medycznych na ocenę prawdopodobnych przyczyn zgonów górników, którzy zginęli w wypadkach związanych z tąpaniami. Przyjmując, że określone organy organizmu człowieka charakteryzują się różną częstotliwością drgań własnych, ustalono, że w wyniku drgań wywołanych przez tąpnięcie mogły one ulec uszkodzeniu, które spowodowało śmierć.
Geofizyczną skalę określania intensywności drgań wywoływanych przez wstrząsy górnicze w aspekcie ich oddziaływania na powierzchniowe obiekty budowlane.
Na podstawie korelacji parametrów dynamicznych drgań powierzchni ziemi z odczuwaniem tych drgań przez mieszkańców oraz ich skutkami w obiektach budowlanych opracowano unikalną w perspektywie świata skalę określania intensywności drgań GSI (górnicza skala intensywności). Jej unikalność polega na zastosowaniu dwóch parametrów - prędkości lub przyspieszenia drgań oraz czasu ich trwania. Skala jest czterostopniowa, przy czym każdemu ze stopni jest przypisany określony poziom ich odczuwania oraz prawdopodobne skutki w obiektach budowlanych. Skala została opracowana w wariantach dla kopalń rud miedzi KGHM Polska Miedź i kopalń Górnośląskiego Zagłębia Węglowego, należących do Kompanii Węglowej.
