MKiŚ wskazało 18 obszarów na lądzie i morzu do składowania dwutlenku węgla

Do jednego z wybuchów doszło na dnie morskim w okolicach Bornholmu

W projekcie noweli rozporządzenia dotyczącego podziemnego składowania dwutlenku węgla ministerstwo klimatu wskazało 18 obszarów na Niżu Polskim i zapadlisku przedkarpackim oraz pod dnem Bałtyku, gdzie będzie to możliwe. By móc składować dwutlenek węgla, wymagana będzie koncesja.

Na stronie Rządowego Centrum Legislacji ukazał się w piątek projekt nowelizacji rozporządzenia zmieniającego dotychczas obowiązujące rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 3 września 2014 r. w sprawie obszarów, na których dopuszcza się lokalizowanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla. Projekt przygotowało Ministerstwo Klimatu i Środowiska.

Resort zaznaczył, że rozporządzenie określa obszary, na których dopuszcza lokalizowanie kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla. W uzasadnieniu do projektu wyjaśnił, że przez kompleksowe podziemne składowanie dwutlenku węgla należy rozumieć podziemne składowisko dwutlenku węgla i otaczające je formacje geologiczne, które mogą mieć wpływ na stabilność i bezpieczeństwo podziemnego składowania dwutlenku węgla.

W załączniku do rozporządzenia ministerstwo podało współrzędne 18 obszarów, na których dopuszcza lokalizowanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla. Lokalizacje dotyczą głębokich formacji geologicznych, jakimi są wyeksploatowane, częściowo wyeksploatowane i eksploatowane złoża węglowodorów z otoczeniem. Rejony występowania potencjalnych struktur węglowodorowych wyznaczono na terenie Niżu Polskiego i zapadliska przedkarpackiego. Dodano, że obszar morski w wyłącznej strefie ekonomicznej obejmuje kambryjskie formacje solankowe wraz z występującymi w ich obrębie strukturami węglowodorowymi.

Ministerstwo wyjaśniło, że na wyznaczonych w projekcie obszarach dopuszczalne będzie poszukiwanie, rozpoznawanie i dokumentowanie kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla. Ich lokalizacja w górotworze będzie możliwa w formacjach geologicznych stanowiących naturalną barierę geologiczną dla ewentualnego wycieku dwutlenku węgla i jego wydostania się poza kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla.

Z projektu noweli wynika, że podmiot, który w wyniku prac i robót geologicznych rozpozna kompleks podziemnego składowania dwutlenku węgla, ma przedstawić wyniki tych prac w dokumentacji hydrogeologicznej oraz w dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, które zatwierdza w drodze decyzji minister właściwy do spraw środowiska.

Dodano, że dokumentacje mają zawierać również m.in. ocenę możliwości wykonania projektowanej inwestycji z charakterystyką zagrożeń dla bezpieczeństwa powszechnego oraz dla środowiska na etapie jej budowy, eksploatacji i likwidacji (...), a także w przypadku awarii. Dokumentacje mają uwzględniać wskazania i zalecenia minimalizujące wpływ podziemnego składowania dwutlenku węgla na środowisko wraz z propozycjami zabezpieczeń na etapie likwidacji i po zamknięciu takiego składowiska.

Zgodnie z nowelą po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach będzie można wystąpić do ministra właściwego do spraw środowiska z wnioskiem o udzielenie koncesji (pozwolenia) na podziemne składowanie dwutlenku węgla. W uzasadnieniu ministerstwo podkreśliło, że we wniosku należy określić m.in. ocenę bezpieczeństwa długoterminowego składowania dwutlenku węgla oraz proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia na realizację poszczególnych obowiązków, w tym finansowania kosztów monitoringu kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla oraz prowadzenia monitoringu zamkniętego podziemnego składowiska dwutlenku węgla przez okres nie krótszy niż 20 lat od dnia jego zamknięcia.

Ministerstwo wskazało, że zabronione będzie podziemne składowanie dwutlenku węgla na obszarach stref ochronnych ujęć wody i na obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych, na obszarach górniczych utworzonych dla solanek, wód leczniczych i termalnych, na obszarach mogących powodować naruszenie zasady racjonalnej gospodarki złożem kopalin, w słupie wody rozumianym jako pionowa ciągła masa wód powierzchniowych od powierzchni do osadów dennych oraz na obszarach występowania lub zagrożonych oddziaływaniem gwałtownych zjawisk mogących uniemożliwić bezpieczną eksploatację podziemnego składowiska dwutlenku węgla.

Na Morzu Bałtyckim wyznaczono obszar lokalizacji kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla, który nie koliduje z żadnymi obszarami chronionymi przyrodniczo.