fot: Katarzyna Zaremba-Majcher
Ostatnia ściana będzie wybierana do 31 grudnia br. Wraz z nowym rokiem kopalnia przerwie działalność wydobywczą
fot: Katarzyna Zaremba-Majcher
Mija właśnie rok od tragicznych wydarzeń w ruchu Marcel kopalni ROW. Przypomnijmy, 27 stycznia 2025 r. o godzinie 3.06 w ścianie C4a w pokładzie 505 na głębokości 800 m wystąpił podziemny wstrząs o energii 6 x 10 do potęgi 7 J. W rejonie wstrząsu przebywało 29 górników.
Załogę wycofano na powierzchnię. Niestety pod ziemią lekarz stwierdził zgon jednego z pracowników – 34-letni górnik-ślusarz poniósł śmierć na miejscu.
Do akcji ratunkowej w Radlinie skierowano łącznie 8 zastępów ratowniczych: 6 z kopalnianych stacji kopalni ROW oraz 2 zastępy przybyłe ze wsparciem z Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego w Bytomiu. Pogotowie Ratunkowe zaangażowało do pomocy 11 zespołów ratownictwa medycznego.
Jedenastu poszkodowanych pracowników przewieziono do szpitali w Rybniku, Wodzisławiu Śląskim, Raciborzu i Jastrzębiu-Zdroju. Stan 4 poszkodowanych lekarze określili jako ciężki. Górnicy doznali różnych obrażeń: m.in. kręgosłupa, kończyn, głowy. W rejonie wstrząsu odnotowano początkowo wzrost stężenia metanu, które stopniowo obniżało się. Występowały zaburzenia sieci wentylacyjnej, co pośrednio może świadczyć o deformacjach wyrobisk. Prowadzona była na bieżąco obserwacja aktywności sejsmicznej górotworu. Rejon wstrząsu został wyizolowany, nikt nie miał do niego dostępu. W wyrobiskach, na które mógł mieć wpływ ten wstrząs, roboty górnicze zostały wstrzymane.
Pojawił się problem
Pojawił się potężny problem z przyszłością frontów eksploatacyjnych ruchu Marcel, gdyż wydobycie wyizolowaną ścianą według harmonogramów miało być realizowane do końca trzeciego kwartału br. i miało stanowić większość produkcji zakładu. Przystąpiono do aktualizacji harmonogramu dalszej eksploatacji. Zapadła decyzja o natychmiastowym rozpoczęciu robót związanych z przygotowaniem przyszłej ściany C-2 w pokładzie 505 wd do zbrojenia. Należy dodać, że parcela ściany C-2 w pokładzie 505 wd okonturowana była już wyrobiskami chodnikowymi, jednak jej uruchomienie zaplanowano dopiero na drugi kwartał 2026 r.
Pierwszym etapem przygotowań były roboty związane z przebudową wyrobisk na potrzeby transportu sekcji obudowy zmechanizowanej oraz ich przeładunku. Do ich wykonania zaangażowano załogę oddziału G1-M, której górnicy zatrudnieni byli w ścianie C-4a i utracili ją w wyniku tąpnięcia. Przydzielono im do pomocy pracowników oddziału GZL2-M. Równolegle prowadzono roboty na drogach transportowych oraz w samym rejonie przyszłej ściany C-2 w pokładzie 505 wd.
Po przygotowaniu układu transportu, częściowym zabudowaniu urządzeń odstawy urobku, 23 lutego przystąpiono do rozpierania sekcji obudowy zmechanizowanej w dowierzchni ścianowej C-2 w pokładzie 505 wd. Rozruch ściany C-2 w pokładzie 505 wd oraz jej eksploatację rozpoczęto dokładnie 24 marca.
Bardzo istotną rolę odegrała marcowa alokacja pracowników z ruchu Rydułtowy, którzy jako oddział GZL3-M rozpoczęli niezależnie roboty zbrojeniowe w rejonie kolejnej ściany, tj. C-10 w pokładzie 505 wg. Uzyskano tym samym możliwość prowadzenia dwóch, jakże istotnych zbrojeń ścian równocześnie. Proces alokacji załogi z ruchu Rydułtowy w kryzysowym dla ruchu Marcel momencie kolejny raz potwierdził zasadność funkcjonowania kopalni zespolonej ROW w skład której wchodzą jak wiadomo cztery ruchy: Chwałowice, Jankowice, Marcel i Rydułtowy.
Ogromne zaangażowanie załogi
Ściana C-2 w pokładzie 505 wd, której wybieg wynosił ok. 430 m, przejęła ciężar wydobycia po wyeksploatowaniu ściany W-5 w pokładzie 505 wd i w okresie ponad miesiąca czasu była jedyną czynną ścianą w ruchu Marcel. Wydobycie – co należy szczególnie podkreślić - kształtowało się na stałym poziomie ponad 5 tys. ton węgla na dobę. Taki poziom przekładał się na postępy w granicach około 150 m miesięcznie. Dopiero 5 maja ub.r. uruchomiono kolejny front robót wydobywczych – ścianę C-10 w pokładzie 505 wg, której eksploatacja aktualnie jest prowadzona.
Dzięki zaangażowaniu pracowników ruchów Marcel i Rydułtowy nie dopuszczono do sytuacji, kiedy to w skutek zdarzenia losowego kopalnia pozostałaby bez czynnej ściany wydobywczej.
