To jeden z czterech realizowanych projektów przez KS Skarpę Bytom na terenach dawnej kopalni
fot: UM Bytom/Arkadiusz Janocha
W maju powinny zakończyć się roboty budowlane przy kopalnianej łaźni
fot: UM Bytom/Arkadiusz Janocha
Lokal gastronomiczny Szynk Klub Rozbarski, Izba Rozbarska stylizowana na dawne mieszkanie rozbarskie, a także Izba Tradycji i Nowoczesności oraz lokal handlowo-usługowy. To obiekty, jakie powstaną w odbudowywanym budynku dawnej kopalnianej łaźni KWK Rozbark przy ul. Kilara w Bytomiu. Inwestycja, której wartość przekracza 6,8 mln zł, realizowana jest przez Klub Sportowy Skarpa Bytom dzięki pozyskanemu dofinansowaniu z Unii Europejskiej w kwocie prawie 5,8 mln zł.
– Odbudowa budynku dawnej kopalnianej łaźni KWK Rozbark to jeden z czterech realizowanych projektów przez KS Skarpę Bytom na terenach dawnej kopalni Rozbark – mówi Dobromir Bujak, prezes Skarpy Bytom. – Obiekt będzie przeznaczony na cele kulturalne, gastronomiczne oraz gospodarcze, ale będzie spełniał także funkcje społeczne. Tym samym jego powstanie uzupełni dotychczasową ofertę, jaka realizowana jest w Centrum Sportów Wspinaczkowych i Siłowych, które powstało w zrewitalizowanych obiektach po dawnej kopalni.
Inwestycja powstaje obok tzw. stróżówki. Powstający obiekt będzie miał powierzchnię prawie 1 tys. mkw. i zostanie odbudowany w pierwotnym stylu z przełomu XIX i XX w. z ceglaną elewacją i stalowymi oknami. Powstanie tam m.in. lokal gastronomiczny i lokale usługowe. Wśród nich będą: lokal gastronomiczny Szynk Klub Rozbarski, Izba Rozbarska stylizowana na dawne mieszkanie rozbarskie, a także Izba Tradycji i Nowoczesności oraz lokal handlowo-usługowy w odtworzonym budynku wraz z przyległym terenem zielonym. Zakończenie robót budowlanych planowane jest na maj 2025 r.
Kopalnia Węgla Kamiennego Rozbark, dawniej Heinitzgrube, została uruchomiona w 1863 r. W 1864 r. rozpoczęło się drążenie dwóch nieistniejących już szybów dawnej kopalni – szybu Prittwitz – po 1945 r. Stalmach oraz Mauve – po 1945 r. Bończyk, dzięki czemu już w 1868 r. ruszyło wydobycie węgla kamiennego w kopalni, której na cześć pierwszego pruskiego ministra górnictwa nadano w 1883 r. nazwę Heinitzgrube.
Po 1945 r. Heinitzgrube przemianowano na KWK Rozbark. W 1971 r. KWK Rozbark połączona została z kopalnią Łagiewniki, a w 1999 r. KWK Rozbark w wyniku restrukturyzacji górnictwa została przekształcona w Zakład Górniczy Bytom II. Pod taką nazwą kopalnia działała do 2004 r. – wówczas zakład zlikwidowano, a ostatnią tonę węgla kamiennego wydobyto tutaj 31 lipca 2004 r.
Jednym z najciekawszych obiektów po byłej KWK Rozbark jest cechownia, we wnętrzu której Kazimierz Kutz kręcił jedną ze scen z filmu „Sól ziemi czarnej”. Obiekt ten razem z budynkiem administracyjnym w latach 2012-2014 został zrewitalizowany na potrzeby Teatru Tańca i Ruchu Rozbark. W tym roku odnowiono i ponownie uruchomiono niedziałający przez wiele lat zegar na fasadzie byłej cechowni. Z kolei w 2017 r. obok siedziby Teatru Rozbark stanęła odnowiona rzeźba górnika autorstwa Waltera Tuckermanna, którą przeniesiono z byłej KWK Centrum.
W 2021 r. w dawnej maszynowni rozbarskiego szybu Bończyk otwarto jedno z największych i najnowocześniejszych w Polsce Centrów Sportów Wspinaczkowych i Siłowych.
