Kwitnie handel CO2

Emisja ogrzewnictwo pl

fot: ogrzewnictwo.pl

Ustawa z lipca 2009 r. nakłada na podmioty korzystające ze środowiska obowiązek sporządzania raportów dotyczących wielkości emisji

fot: ogrzewnictwo.pl

Wartość całego rynku emisji CO2 w Europie to 90 mld euro, zaś w Polsce 3 mld euro - informuje Dziennik Gazeta Prawna.

Okazuje się, że handel emisją szybko zyskuje na popularności i jest dobrym biznesem. Dowodem na to jest chociażby rosyjski Gazprom, który należy do aktywnych graczy polskiego rynku. Wśród jego konkurentów są m.in. tacy potentaci jak Lotos, Orlen i Tauron.

Wbrew pozorom handel nie polega jedynie na odstępowaniu swoich limitów. Te są po prostu przez uczestników rynku najpierw kupowane , a później sprzedawane z zyskiem. A może on wynieść na jednej transakcji kilkaset tysięcy zł, choć podobno bywają też znacznie wyższe zarobki.

Specyfika naszego kraju sprawia, że wciąż emitujemy dużo CO2 i z pewnością w ciągu najbliższych lat nie ulegnie to gwałtownej zmianie. Stąd taki ruch w handlu tym instrumentem.

Niestety przy tej okazji pojawili się również przestępcy. Hakerzy włamują się do systemów komputerowych, "kradną" prawa do emisji i natychmiast dokonują nielegalnych transakcji. Te oszustwa kosztowały dotąd Unię już 5 mld euro - pisze "Dziennik Gazeta Prawna".

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.