fot: Tomasz Rzeczycki
Nie ma obecnie planów zabezpieczenia urwisk w kamieniołomie Wietrznia
fot: Tomasz Rzeczycki
Wkrótce minie rok od ustanowienia planu ochrony rezerwatu przyrody Wietrznia im. Zbigniewa Rubinowskiego w Kielcach. Obejmuje on dawną kopalnię odkrywkową wapienia dewońskiego. Mimo upływu jedenastu miesięcy, jak dotąd nie podjęto działań wskazanych w dokumencie.
Liczący 17,59 ha rezerwat Wietrznia znajduje się w południowo-wschodniej części Kielc. Eksploatację złoża zakończono tam w 1974 r., a w 1999 r. teren objęto ochroną rezerwatową. Rezerwat obejmuje trzy wielopoziomowe kamieniołomy. Najefektowniejszym z nich jest kamieniołom Wietrznia z wysokimi, pionowymi urwiskami skalnymi.
Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach nr 10/2019 z 11 maja 2019 r. ustanawiające plan zadań ochronnych dla Wietrzni przewiduje szereg działań, jakie mają tam zostać wykonane. Zakłada się m.in. usuwanie zwietrzeliny skalnej, czyszczenie ścian skalnych kamieniołomu myjką ciśnieniową i wycinkę roślinności oraz sprzątanie jaskiń ze śmieci. Wszystko to czeka na wykonanie.
- Do dnia dzisiejszego nie były realizowane działania z omawianego dokumentu - potwierdza Aldona Sobolak, regionalny dyrektor ochrony środowiska w Kielcach.
We wspomnianym zarządzeniu nie ma jednak mowy na temat ewentualnego zabezpieczenia urwiska znajdującego się w zachodniej części rezerwatu. Tylko drobny fragment tego urwiska został odgrodzony metalowymi barierami - tam, gdzie kończy się ścieżka edukacyjna. Na pozostałej długości urwiska nie ma co obecnie liczyć na wkopanie w ziemię barierek ochronnych, słupów lub innego rodzaju blokad. Dlaczego?
- Na terenie rezerwatu zlokalizowana jest ścieżka edukacyjna, natomiast pozostały teren rezerwatu nie jest udostępniony do ruchu pieszego. W związku z tym działanie polegające na zabezpieczeniu urwiska, które nie jest udostępnione, nie zostały uznane za niezbędne do wykonania - argumentuje Aldona Sobolak.
Ponieważ Wietrznia należy do kategorii rezerwatów przyrody nieożywionej, szczególną uwagę zwraca się w niej na stan zachowania ścian skalnych dawnych kamieniołomów. Z tego względu dopuszcza się wycinkę roślinności porastającej wyrobiska, mimo że z mocy prawa cała roślinność w rezerwacie podlega ochronie. Jednak jak dotąd w ścianach skalnych nie stwierdzono gatunków chronionych.
