fot: Kajetan Berezowski
Obecnie szyb Janina VI pełni funkcję szybu wdechowego doprowadzającego powietrze do poziomów 350 m, 500 m i 756 m, a docelowo także do poziomu 800 m
fot: Kajetan Berezowski
Libiąska kopalnia rozwija się w szybkim tempie. Zakład górniczy wchodzący w skład Grupy Tauron ma szansę stać się w nieodległej przyszłości najnowocześniejszą kopalnią regionu.
Głębienie szybu Janina VI jest kluczowym zadaniem projektu rozpoczętego dwa lata temu. Jego celem jest przede wszystkim eksploatacja wiodącego pokładu 207 o miąższości sięgającej nawet 5 m i w miarę regularnie zalegającego. Charakteryzuje się on węglem o wysokiej wartości energetycznej i bardzo dobrych parametrach jakościowych. Przy okazji wzrośnie efektywność pracy, ponieważ skróceniu ulegną drogi transportu ludzi do miejsc pracy. Poprawie ulegnie również bezpieczeństwo załogi.
- Nade wszystko ta inwestycja sprawi, że kopalnia będzie mogła fedrować do 2080 r., co umożliwi zatrudnienie kolejnym pokoleniom mieszkańców okolicznych gmin - spogląda w przyszłość Witold Kasperkiewicz, dyrektor kopalni Janina.
Na dwa kombajny
Wykonawcą zadania jest spółka Kopex PBSz. Szyb pogłębiany jest od poziomu 500 m do 823 m. Zdołano już wykonać 87 proc. założonego planu, czyli dotrzeć do 784 m. Głębienie jest wykonywane w obudowie betonowej, dwuwarstwowej, lokalnie dochodzącej do 1,6 m. Rozpoczęły się właśnie prace wykończeniowe podszybia na poziomie 800 m.
- Drążymy już wyrobiska poziome za pomocą kombajnów chodnikowych. Jeden przodek wykonywany jest przez pracowników Oddziału Robót Przygotowawczych naszej kopalni, drugi drażą górnicy z PBSz, podobnie jak cały szyb - dodaje Jacek Szyndler, kierownik projektu.
Rozmach prac jest duży. Planowane tempo drążenia wyrobisk na listopad br. to 90 m na każdą maszynę.
- Fedrują w piaskowcu i w łupkach. Skały charakteryzuje duża twardość. W wyrobiskach węglowych kombajny potrafią poruszać się znacznie szybciej. Postępy dochodzą wówczas do 300 m miesięcznie. Takiego nie osiągniemy. Nasz plan zakłada w sumie wydrążenie 1450 m wyrobisk - dodaje Szyndler.
Trudne warunki
Na dnie szybu praca wre okrągła dobę. Kilkuosobowe załogi zjeżdżają tam w specjalnych naczyniach transportowych zwanych kubłami. Zmieniają się co sześć godzin. Warunki są bardzo trudne. Z góry kapie woda, ponadto w wyrobisku panuje duży hałas generowany przez maszyny. Roboty prowadzone są metodą strzałową. Urobek w postaci skały z pogłębienia takiego odcinka o polu powierzchni 88 m wynosił ok. 1 tys. t. Ładuje się go mechanicznie i wywozi na powierzchnię kubłami przy zachowaniu najbardziej rygorystycznych środków bezpieczeństwa.
Interesująca jest również technologia betonowania obudowy. Zaprawę wprost z gruszki wlewa się do specjalnego naczynia, które podaje je dalej rurą do kubła. Naczynie opuszczane jest następnie w dół głębionego szybu.
- Wykonanie metrowej grubości obudowy na czterometrowym odcinku pochłania ok. 100 m sześc. betonu. Bywało, że jednego dnia opróżnialiśmy 15 betoniarek - wylicza kierownik projektu.
Obecnie szyb Janina VI pełni funkcję szybu wdechowego doprowadzającego powietrze do poziomów 350 m, 500 m i 756 m, a docelowo także do poziomu 800 m, po wykonaniu podszybia i wydrążeniu wyrobisk korytarzowych zamykających obieg wentylacji. Przy utrzymaniu dotychczasowego tempa robót szacuje się, że w IV kwartale przyszłego roku nastąpi demontaż wszystkich urządzeń technologicznych i będzie można rozpocząć budowę infrastruktury powierzchniowej. Z kolei w 2017 r. rozpocznie się budowa głowicy szybu oraz górniczego wyciągu szybowego.
W szybie zabudowana zostanie wtedy wielkogabarytowa klatka z czterema piętrami.
- To umożliwi przewiezienie za jednym razem urządzeń lub ich elementów o wadze do 24 t lub dwustu ludzi - zwraca uwagę Jacek Szyndler.
Tereny niezurbanizowane, pod którymi znajdują się zasoby dobrego jakościowo węgla, to jeden z największych atutów libiąskiej kopalni.
W galerii: Głębienie szybu Janina VI (zdjęcia: Kajetan Berezowski - Trybuna Górnicza).
