fot: Witold Gałązka/ARC
fot: Witold Gałązka/ARC
Rokowania płacowe z pracodawcą zgodnie z przepisami może prowadzić związek zawodowy lub wspólna reprezentacja kilku organizacji. Wyniki rozmów powinny zostać zapisane w oficjalnym porozumieniu.
Wiadomym jest, że oczekiwania pracodawcy i pracowników co do wysokości podwyżek są zazwyczaj rozbieżne. Przedsiębiorcom zależy zazwyczaj na ograniczeniu kosztów i zwiększeniu zysków. Pracownicy oczekują wyższych wynagrodzeń. Negocjacje w tym zakresie można rozpocząć w każdej chwili. Obowiązek podjęcia rozmów, prowadzenia negocjacji wynika z art. 20 Konstytucji RP, który brzmi „Społeczna gospodarka rynkowa oparta na wolności działalności gospodarczej, własności prywatnej oraz solidarności, dialogu i współpracy partnerów społecznych stanowi podstawę ustroju gospodarczego Rzeczypospolitej Polskiej”.
Zasada dialogu i współpracy partnerów społecznych jest skonkretyzowana w art. 21 ustawy o związkach zawodowych i art. 17 ustawy o organizacjach pracodawców.
Negocjacje powinny być prowadzony przez każdą ze stron w dobrej wierze, przy poszanowaniu interesów drugiej strony. Do ich prowadzenia wymagana jest wiedza o kondycji finansowej pracodawcy, którą związki zawodowe nie zawsze dysponują. Mogą zażądać tych danych na podstawie art. 28 ustawy o związkach zawodowych.
