fot: Krystian Krawczyk
W portach ARA ceny węgla energetycznego pierwszy raz w tym roku spadły poniżej 80 USD za tonę
fot: Krystian Krawczyk
Embargo na rosyjskie paliwa kopalne spowodowało, że węgiel z całego świata napływa do Europy. Jego kluczowymi odbiorcami są belgijsko-holenderskie porty Antwerpia – Rotterdam – Amsterdam (ARA). Obroty węglowe w tym ogromnym węźle handlowym wzrosły o 35 proc. do 26,9 mln ton w porównaniu z tym samym czasem z zeszłego roku.
Dominują dostawy z USA, Kolumbii i Australii – krajów, które posiadają węgiel lepszej jakości i wysokiej wartości kalorycznej.
Krytyczną sytuację dostaw węgla do Europy prezentuje amerykańska agencja Bloomberg, sarkastycznie dodając, że jeszcze około pół roku temu bezpowrotnie miał on przejść już do historii.
Tymczasem w Europie nasila się ostra konkurencja o dostęp do tego paliwa. Niemcy i Austria ponownie uruchomiają nieczynne elektrownie węglowe w odpowiedzi na rosyjskie ograniczenia dostaw gazu, podczas gdy Japonia i Korea Południowa gromadzą zapasy tego paliwa przed gorętszą letnią pogodą.
Pogłębiający się globalny niedobór węgla spowodował gwałtowny wzrost cen. Australijscy eksporterzy, w tym Whitehaven Coal Ltd. z siedzibą w Sydney, otrzymali zamówienia od krajów europejskich, w tym z Polski. Gwałtowne różnice między cenami europejskimi i australijskimi sprawiły, że handlowcy mogą wysyłać opłacalne ładunki z regionu Azji i Pacyfiku, nawet po uwzględnieniu wysokich kosztów wysyłki na dłuższą podróż.
Europejskie zapotrzebowanie sprawia, że niskiej jakości indonezyjski węgiel również trafia do Europy. Intensywne jego dostawy pogłębiają impas w portach przeładunkowych ARA. Na dzień 29 czerwca na kotwicy w okolicach Antwerpii, Rotterdamu i Amsterdamu czekało 71 statków, co stanowi trzykrotność średniej pięcioletniej 24 statków o tej porze roku. Na skutek zwiększonych dostaw terminale węglowe mają obecnie pełną pojemność magazynową, a ich rozładowanie stało się problemem, gdyż transport dużych ilości węgla w głąb lądu jest utrudniony ze względu na niewydolność linii kolejowych.
Transport węgla z portów utrudnia niski poziom wody na Renie. Sytuację komplikuje brak barek, ponieważ wiele z nich związanych jest z ukraińskim eksportem rudy żelaza i zboża.
