Ekoporządki: usuwają wyroby zawierające azbest

Wojewódzki Fundusz w Opolu już po raz czwarty ogłasza konkurs na dotacje przeznaczone na usuwanie azbestu

Pierwsi mieszkańcy Mielca (Podkarpackie) skorzystali już z bezpłatnej utylizacji materiałów zawierających azbest. W sumie z terenu miasta do końca października br. usuniętych zostanie ok. 10 tys. m kw. materiałów z tym szkodliwym minerałem.

Jak poinformował PAP w poniedziałek wiceprezydent Mielca Mieczysław Wdowiarz, akcja usuwania azbestu kosztować będzie ok. 83 tys. zł. "Z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Rzeszowie otrzymaliśmy dofinansowanie w kwocie ponad 72 tys. zł. Reszta to nasz wkład własny" - dodał.

Do samorządu wpłynęło w sumie 125 wniosków o bezpłatną utylizację materiałów azbestowych. Szacowana ilość tych materiałów to ok. 140 ton (10 tysięcy m kw.). Ok. 4,6 tys. m kw. powierzchni mają odpady zgromadzone luzem na posesjach; kolejne 4,1 tys. m kw. to odpady stanowiące pokrycia dachowe budynków gospodarczych, a ok. 1,3 tys. m kw. to szkodliwy materiał na dachach budynków mieszkalnych.

Miasto w przetargu wybrało już firmę, która rozpoczęła prace związane z demontażem i wywozem materiałów zawierających azbest. Prace będą prowadzone do końca października br. w terminach uzgadnianych indywidualnie z każdym mieszkańcem, który złożył wniosek.

Jak zaznaczył Wdowiarz, mimo, że termin składania wniosków o utylizację materiałów z azbestem upłynął 20 maja br., to mieszkańcy mogą jeszcze złożyć taki wniosek do końca lipca br. "Mamy informację, iż istnieje możliwość dofinansowania dodatkowych przedsięwzięć z puli środków na obecny rok" - powiedział.

Dzięki programowi Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska oraz funduszy wojewódzkich, od 2011 roku udało się usunąć w kraju ponad 84 tys. ton azbestu. Według szacunków funduszu, w Polsce może zalegać jeszcze 15 mln ton materiałów zawierających azbest.

W latach 80. azbest uznano za materiał rakotwórczy. Wyroby, które go zawierają, są źródłem emisji niezniszczalnych włókien. Ich wdychanie i gromadzenie się w płucach może powodować poważne choroby układu oddechowego, w tym nowotwory. Rakotwórczy materiał stosowano na szeroką skalę w polskim budownictwie, zwłaszcza w latach 60.