fot: Maciej Dorosiński
W 2022 r. na Śląsku można było oglądać obrazy Zdzisława Beksińskiego. Teraz czas na jego rzeźby, dla których domem przez najbliższe dwa miesiące będzie kopalnia Guido
fot: Maciej Dorosiński
Zdzisław Beksiński to artysta, który mocno wpisał się w historię sztuki. Był m.in. malarzem, rzeźbiarzem, fotografikiem i rysownikiem, często także wykorzystywał grafikę komputerową. Przez lata wypracował specyficzny styl. Już od wtorku, 13 lutego, jego rzeźby będzie można podziwiać pod ziemią. Dokładnie tego dnia na poziomie 320 w zabrskiej Kopalni Guido ruszy wystawa „Rzeźba – Beksiński w Zabrzu”. Będzie ją można oglądać do 21 kwietnia. Przypomnijmy, że w 2022 r. w Tychach można było podziwiać obrazy Beksińskiego.
„Ekspozycja, która jest połączeniem sztuki i industrialnego dziedzictwa regionu, oferuje nie tylko możliwość podziwiania dzieł mistrza, ale także stanowi okazję do przeżycia niezwykłej przygody w przestrzeni, gdzie sztuka współgra z historią. Celem wystawy jest upowszechnianie twórczości rzeźbiarskiej Zdzisława Beksińskiego, która składa się dziewięć głów, trzy reliefy oraz dwie monumentalne rzeźby zatytułowane Hamlet i Makbet” - czytamy na stronie kopalni.
"Hamlet to przetworzony wizerunek ludzkiej postaci, wyciągniętej i mocno wygiętej, przykład rzeźby działającej za pomocą dużej skali. Smukłość, nierealność siedzącej postaci, spotęgowana przez zniekształcenie figury, czyni z Hamleta dzieło częściowo abstrakcyjne, wytwór artystycznej wizji. Druga z rzeźb, prezentowanych na wystawie, to Makbet, postać tragiczna, przegrana, przedstawiona jako figura klęcząca na kolanach, z rękami dramatycznie wyciągniętymi ku górze” - dodano.
Z kolei rzeźby z serii Głowy są gładko opracowane i wycyzelowane. Oczodoły i otwory uszne czaszek mają zróżnicowane kształty oraz głębokości, kontrastują ze sobą kolory użytych patyn: od jasnych po głębokie czerwienie, brązy i czerń. Formy czaszek znacząco się różnią, jedne są bardziej zwarte, masywne, inne - lekkie, ażurowe. Symetryczne nacięcia, rozcięcia Głów, destrukcja materii potęgują u widza wrażenie niepokoju w kontakcie z tymi specyficznymi portretami.
W powstanie wystawy zaangażowane były Miejski Ośrodek Kultury w Zabrzu oraz Muzeum Historyczne w Sanoku. Eksponaty na wystawę zostały wypożyczone z Galerii Sztuki Współczesnej Nova z Krakowa.
