Górnictwo: W kopalni należącej do PGG wybierają surowiec o wyjątkowo wysokich parametrach jakościowych

fot: ARC

Eksploatację ściany i102 prowadzi doświadczona załoga oddziału G1 kierowanego przez sztygara oddziałowego Marcina Brzezinę

fot: ARC

Górnicy z gliwickiej Sośnicy pomyślnie udostępnili kolejną ścianę. Będzie z niej dużo węgla o wysokich parametrach jakościowych. Szykują się też następne fronty robót eksploatacyjnych. Sośnica dba również o zagospodarowanie metanu z wyrobisk.

Ściana i102 w pokładzie 405/2 ma wybieg 465 m, długość 160 m, a jej wysokość oscyluje pomiędzy 2,9 a 3,1 m. Zdawałoby się, że ściana ta przypomina wiele innych, ale nic podobnego: – Ścianę wybieramy z północy na południe, z nachyleniem 10 stopni w dół, na tzw. upad. Jest to pierwsza od niepamiętnych lat tego typu ściana ze względu na kierunek prowadzenia eksploatacji. Wszystkie poprzednie ściany były eksploatowane poziomo, wzdłuż rozciągłości pokładu. Tę ścianę rozcięto poprzecznie do uławicenia, czyli w pionie, w poprzek warstw pokładu. Do eksploatacji ściany i102 zaangażowano doświadczoną załogę, która właśnie skończyła eksploatację ściany n115 w pokładzie 408/4 – wyjaśnia Sebastian Bieroński, kierownik Działu Mierniczo-Geologicznego.

Mowa o górnikach z oddziału G1 pracujących pod okiem sztygara oddziałowego Marcina Brzeziny z przodowymi: Przemysławem Horbowiczem, Andrzejem Kurletą, Grzegorzem Musiołem i Dariuszem Silukiem. Wcześniej ścianę sprawnie i dobrze zazbroili ich koledzy z oddziału GZL pracujący pod okiem Mateusza Wrodarczyka.

Fedrowanie przebiega na cztery zmiany.

– Wybieramy surowiec o wyjątkowo wysokich parametrach jakościowych, jakiego oczekują od nas odbiorcy – zwraca uwagę Damian Dębek, kierownik robót górniczych ds. wydobycia, zbrojeń, likwidacji i odstawy urobku kopalni Sośnica.

Eksploatacja odbywa się przy wysokim poziomie zagrożenia metanowego (IV kategoria) i zagrożenia tąpaniami (I i II stopnia). Niskie jest zagrożenie wodne (I stopnia). Przewietrzanie ściany prowadzone jest systemem U, który zapewnia maksymalną efektywność przepływu powietrza i zwiększa bezpieczeństwo pracy, szczególnie w wyrobiskach metanowych.

Według planów, w tym rejonie kopalni, w części południowej obszaru górniczego, w przyszłości planowana jest do rozcięcia jeszcze jedna ściana – i104. Warto dodać, że ściana n115 w pokładzie 408/4, gdzie poprzednio fedrowała załoga oddziału G1, skierowana do nowej ściany i102, przygotowywana jest do likwidacji. Była również wyjątkowo wydajna. Jej wybieg wynosił 800 m, długość 220 m, zaś miąższość pokładu kształtowała się na poziomie 2-3 m. Załoga wybierała z niej węgiel przez cały zeszły rok.

Gliwiccy górnicy zapowiadają oddanie w drugim kwartale br. kolejnej ściany – ta106 w pokładzie 414/1. Ukończyli ponadto drążenie wyrobisk do ściany xa100 w pokładzie 417/1, która będzie miała wyjątkowo duży wybieg, sięgający aż 1300 m! Przewiduje się, że ściana ta ruszy w drugim półroczu. Tymczasem brygady oddziału robót przygotowawczych szykują już fronty wydobywcze, które zaplanowano na kolejne lata. Mowa o ścianach i104 w pokładzie 405/2 oraz x106 w pokładzie 416. Roboty przygotowawcze przy tej pierwszej wykonuje oddział GRP1 pod kierownictwem Piotra Petei. Przy drugiej oddział GRP2, któremu przewodzi Sebastian Wybierek.

Gliwicka Sośnica dba też o zagospodarowanie metanu z podziemnych wyrobisk. Przypomnijmy, że w grudniu 2024 r. uruchomiono czwarty już silnik metanowy do skojarzonej produkcji prądu i ciepła. Własne jednostki kogeneracyjne zasilane metanem ujmowanym ze złóż węgla pokrywają teraz połowę zapotrzebowania na energię elektryczną i całość potrzeb grzewczych zakładu górniczego. Dzięki inwestycji wskaźnik zagospodarowania metanu w Sośnicy wzrósł do 70 proc. Najnowszy silnik metanowy (zespół generatorowy) ma 2003 kW mocy elektrycznej i ponad 2027 kW mocy cieplnej. Inwestycje w zagospodarowanie gazu z kopalnianych wyrobisk są ważne z punktu widzenia Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) z czerwca 2024 r. ws. redukcji emisji metanu w sektorze energetycznym, które zaczęło obowiązywać 1 stycznia 2025 r.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Grzegorz Wrona: Odpowiedzialna transformacja wymaga aktywnego właściciela

Transformacja polskiego górnictwa nie jest procesem, który rozpoczął się dziś. Kierunek zmian został wyznaczony już kilka lat temu wraz z podpisaniem w 2021 roku Umowy Społecznej dotyczącej transformacji sektora górnictwa węgla kamiennego. Dokument ten określił harmonogram funkcjonowania poszczególnych kopalń do 2049 roku i stworzył podstawy do prowadzenia zmian w sposób przewidywalny zarówno dla pracowników, jak i całej gospodarki - podkreśla Grzegorz Wrona, wiceminister aktywów państwowych.

Wielki finał „Ekoprzedszkolaka 2026”. 75 przedszkoli z dotacjami na zielone przestrzenie

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (WFOŚiGW) w Katowicach podsumował pierwszą, pilotażową edycję konkursu „Ekoprzedszkolak”. Do projektu zgłosiło się 141 placówek, a dofinansowanie otrzymało 75 przedszkoli samorządowych z całego województwa śląskiego.

Spółki amunicyjne Grupy PGZ i Nitroerg łączą siły. Chodzi o materiały wybuchowe i środki bojowe

Polska Grupa Zbrojeniowa wraz ze spółkami Mesko, Zakładami Metalowymi „Dezamet”, Zakładami Chemicznymi „Nitro-Chem”, Bydgoskimi Zakładami Elektromechanicznymi „Belma” , Zakładami Produkcji Specjalnej „Gamrat” sp. z o.o. oraz Nitroerg, spółka należąca do Grupy KGHM zawarły Porozumienie o współpracy, którego celem jest rozwój krajowych kompetencji w obszarze środków strzałowych, materiałów wybuchowych oraz technologii pirotechnicznych na potrzeby bezpieczeństwa i obronności państwa.

Samorządy pięciu województw i największych miast wspólnie domagają się gwarancji unijnego wsparcia po 2027 r.

Przedstawiciele regionów przejściowych i warszawskiego stołecznego – województw mazowieckiego, dolnośląskiego, pomorskiego, śląskiego i wielkopolskiego oraz Warszawy, Gdańska, Katowic, Poznania i Wrocławia – przyjęli wspólne stanowisko w sprawie przyszłych zasad finansowania polityki spójności UE. Samorządy chcą, by w perspektywie 2028–2034 nie zabrakło adekwatnych środków dla regionów, które statystycznie „awansują”, ale wciąż mają duże potrzeby inwestycyjne.