Barbórka 2026 będzie światowa! Kiedy wpis na Listę UNESCO?

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

Barbórka i orkiestry górnicze są symbolem naszego regionu

fot: Katarzyna Zaremba-Majcher

Wniosek o wpisanie „Barbórki i tradycji górniczych” na Listę UNESCO, który został wysłany do Sekretariatu 26 marca 2024 roku będzie rozpatrywany w bieżącym roku. Na stronie UNESCO zamieszczono dokumentację wniosku zarejestrowanego pod numerem 2256. To oznacza, że wniosek będzie procedowany w tym roku. Na przełomie listopada i grudnia powinien ukazać się oficjalny wpis na listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości - podaje w komunikacie Muzeum Górnośląskie w Bytomiu.

4 lutego w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu odbyło się spotkanie, podczas którego przedstawiono aktualne informacje na temat realizacji wniosku. Wzięli w nim udział: Iwona Mohl, dyrektor Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, dr Beata Piecha-van Schagen, kierowniczka Działu Historii MGB, która napisała wniosek, tłumaczyła dokumenty i koordynowała całość prac, Mirosław Kaszuba z Fundacji Kultura i Tradycje Górnicze (depozytariusz) oraz Zbigniew Pawlak, przewodniczący zarządu Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej (depozytariusz).

- Barbórka wraz ze wszystkimi tradycjami i cała sfera duchowa wokół zawodu górniczego powinny zostać zachowane. To jest to ogromne dziedzictwo niematerialne, dziedzictwo całej ludzkości, i jako takie powinno zostać wpisane na Listę UNESCO - podkreślała Iwona Mohl, dyrektor Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu.

Prace nad sporządzeniem wniosku trwały kilka lat. Zaangażowane w nie były grupy górnicze z Polski, Austrii i Luksemburga. To górnicy węgla kamiennego z Górnego Śląska i Wałbrzycha, górnicy soli z Bochni i Wieliczki, potomkowie górników rud z Tarnowskich Gór i górnicze orkiestry dęte z Górnego Śląska; a także górnicy rud metali, węgla i magnezytu z Karyntii i Styrii, górnicy rud żelaza, miedzi i łupków z Luksemburga.

- Wniosek składają depozytariusze tradycji Barbórki górników górnictwa węglowego na Śląsku i Wałbrzychu, tradycji kulturowych tradycji górniczych orkiestr dętych również na Górnych Śląsku, tradycji związanych z kultem św. Barbary w Tarnowskich Górach oraz górnicy z Bochni i Wieliczki (wraz z kultem św. Kingi). Założeniem wpisu jest poczucie dumy. Dumy z pielęgnacji języka, zwyczajów, obrzędów… Chodzi o to, żeby cały świat wiedział o tym, że oni tę dumę czują. Sam wpis w rejestrze to ogromne zobowiązanie do ciężkiej pracy, ponieważ częścią wniosku jest wskazanie ochrony tej tradycji - wyjaśniała dr Beata Piecha-van Schagen, kierowniczka Działu Historii MGB.

We wniosku czytamy m.in.: „Uroczystość św. Barbary, patronki górników, przypada 4 grudnia. Coroczne obchody obejmują uroczystości religijne i świeckie dla górników i oraz społeczności lokalnych w miejscowościach górniczych i pogórniczych. Górnicy noszą uroczyste mundury lub stroje robocze i organizują publiczne przemarsze przez miejsca, w których pracują, wraz z przedstawicielami społeczności, stowarzyszeń, władz lokalnych. (…) Kultura górnicza obejmuje również socjolekt służący do komunikowania się podczas pracy oraz wyrażania więzi międzyludzkich i emocji. Jego najczęstszym przejawem są pozdrowienia używane w każdym kraju: »Szczęść Boże!«, »Glück Auf!«, »Gléck Op!«. Powszechność socjolektu przyczyniła się do powstania folkloru słowno-muzycznego. Tworzenie nowych pieśni i modyfikacja istniejących są częścią codziennych i świątecznych tradycji”.

- Zdajemy sobie sprawę, że następuje dekarbonizacja ale chcielibyśmy ocalić orkiestry górnicze, które są symbolem naszego regionu. Tym bardziej, że w ciągu minionych prawie 150 lat orkiestry mocno się zakorzeniły w kulturze i tradycji Śląska. Kiedyś w orkiestrach grali tylko amatorzy, teraz przychodzą osoby, które skończyły średnią szkołę muzyczną, czy nawet Akademię Muzyczną. Przychodzą z ciekawości, bo kiedyś grał w tej orkiestrze dziadek czy ojciec… - mówił Mirosław Kaszuba z Fundacji Kultura i Tradycje Górnicze.

- Bractwo św. Barbary – patronki dobrej śmierci powstało w Tarnowskich Górach w 1721 roku, co zostało potwierdzone bulla papieską z 1747 roku, którą mamy w mieście. Kontynuujemy więc, to co zapoczątkowali nasi przodkowie. Z dumą podkreślamy, że kult świętej rozpoczął się w Tarnowskich Górach - przypomniał Zbigniew Pawlak, przewodniczący zarządu Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Tarnogórskiej.

Wniosek napisała, tłumaczyła dokumenty i koordynowała całość prac dr Beata Piecha-van Schagen z Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, która od 2019 roku, pracując wówczas w Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu, była koordynatorką całego przedsięwzięcia. Z ramienia Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego nad przebiegiem prac czuwała Joanna Cicha-Kuczyńska, Radca Ministra ds. UNESCO.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Wysokie odprawy dla pracowników CMC Poland. Jest Program Dobrowolnych Odejść

W CMC Poland, której huta znajduje się w Zawierciu, ruszył Program Dobrowolnych Odejść.

Piły taśmowe do metalu - jakie mają zalety i gdzie znajdują zastosowanie?

Obróbka metali wymaga narzędzi, które zapewniają precyzję, wydajność i powtarzalność wykonywanych prac. W zakładach przemysłowych oraz warsztatach szczególne znaczenie ma możliwość szybkiego przecinania elementów o różnych kształtach i grubościach. Jednym z rozwiązań wykorzystywanych w tym celu jest technologia cięcia taśmowego. Pozwala ona na obróbkę wielu gatunków metali, jednocześnie ograniczając straty materiałowe. Jakie zalety mają piły taśmowe i w jakich branżach znajdują zastosowanie?

Balczun ok crop

W Katowicach o przyszłości górnictwa. JSW dostanie pożyczkę

W Śląskim Urzędzie Wojewódzkim w Katowicach odbyło się posiedzenie Trójstronnego Zespołu Branżowego ds. Bezpieczeństwa Socjalnego Górników. Przy jednym stole zasiedli przedstawiciele rządu, pracodawców i związków zawodowych działających w sektorze górnictwa węgla kamiennego.

EN 361, EN 355, EN 795: jak czytać normy sprzętu do pracy na wysokości?

Szelki, amortyzator i punkt kotwiczenia tworzą jeden system chroniący przed upadkiem z wysokości, a każdy z tych elementów ma własną normę: EN 361, EN 355 i EN 795. Numer normy na etykiecie mówi, jakie badania przeszedł wyrób i do czego wolno go użyć. Błąd w odczytaniu oznaczeń, np. wpięcie amortyzatora w boczne kółko pasa do pozycjonowania, odbiera ochronę, nawet jeśli każdy element osobno ma certyfikat.