Alternatywy dla węgla
Realizacja unijnych zobowiązań Polski do redukcji CO2 stawia energetykę cieplną opartą na węglu w bardzo trudnej sytuacji. Wychwytywanie i sekwestracja dwutlenku węgla spowoduje wzrost kosztów produkcji prądu o prawie 100 procent. Związane to będzie z wysokimi nakładami inwestycyjnymi. Pogorszona zostanie efektywność ekonomiczna tego sektora, ale równocześnie wzrośnie konkurencyjność energetyki opartej na źródłach odnawialnych i w tym względzie należy upatrywać szans rozwoju energetyki odnawialnej w Polsce.
Z dostępnych danych wynika, że osiągnięto umiarkowany udział odnawialnych źródeł energii w bilansie zużycia energii – 5,5 proc. Stosunkowo duża dynamika przyrostu zielonej energii (obecnie ok. 3,6 proc. udział w zużyciu energii elektrycznej) i biopaliw (ok. 1 proc. udział w zużyciu oleju napędowego i etyliny) stwarzają nikłą nadzieję na osiągnięcie celów dla tych podsektorów na 2010 rok (odpowiednio 10,4 proc. dla energii elektrycznej i 5,75 proc. dla biopaliw), które zostały ustalone dla Polski przez Unię Europejską.
Energia ze źródeł odnawialnych powinna być wykorzystywana lokalnie. Zapewniać będzie społecznościom możliwości utrzymania niezależności energetycznej, rozwoju regionalnego i powstawania nowych miejsc pracy, a także proekologicznej modernizacji, dywersyfikację i decentralizację krajowego sektora energetycznego. W polskich warunkach największe szanse rozwoju upatruje się w wykorzystaniu biomasy, energii wiatru i energii słonecznej w konwersji termicznej oraz pomp ciepła.
Rozwój energetyki wodnej i energii wód geotermalnych będzie ograniczony względami ekonomicznymi, ekologicznymi i lokalizacyjnymi.
W bilansie energii pierwotnej w okresie do 2020 roku energia ze źródeł odnawialnych może być alternatywą dla węgla w udziale nie większym niż 20 proc. Po wprowadzeniu technologii czystego węgla i rozwiązaniu problemów z odbudową mocy w energetyce oraz po podniesieniu sprawności generacji energii, będzie on nadal głównym i mam nadzieję efektywnym ekonomicznie, źródłem energii w Polsce. W dłuższej perspektywie realizacja zasad zrównoważonego rozwoju przez energetykę zawodową powinna być oparta na wykorzystaniu, jako źródła bilansującego rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczna i ciepło, nowoczesnych wysokotemperaturowych reaktorów jądrowych.