W tym roku Szkoła będzie obradowała pod patronatem polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej
fot: Maciej Dorosiński
fot: Maciej Dorosiński
Przez trzy dni, od najbliższego poniedziałku, w Krakowie przedstawiciele górniczego przemysłu prowadzić będą debaty w ramach XXXIV edycji Szkoły Eksploatacji Podziemnej. Będą wykłady, prezentacje i prelekcje o teraźniejszości i przyszłości przemysłów wydobywczego i energetycznego. Rozstrzygnięty zostanie konkurs dla studentów uczelni kształcących w kierunkach górniczych, a podczas uroczystej gali w Teatrze im. Juliusza Słowackiego ogłoszone zostaną raporty o stanie polskiego górnictwa, bezpieczeństwa pracy i w cyberprzestrzeni.
– Od trzydziestu czterech lat staramy się naszych uczestników zapoznać z aktualnymi wynikami i trendami oraz kierunkami rozwoju w poszczególnych obszarach wiedzy górniczej. Przez systematyczną organizację corocznych spotkań stwarzamy okazję do nawiązania kontaktów i szerokiej wymiany poglądów. Wiele wskazuje na to, że nasi uczestnicy przywiązują dużą wagę do wymiany doświadczeń. Są wśród nich tacy, którzy byli lub są z nami już kilkanaście lat – powiedział „Górniczej” dr inż. Jerzy Kicki, przewodniczący Komitetu Organizacyjnego XXXIV Szkoły Eksploatacji Podziemnej.
Szkoła Eksploatacji Podziemnej niezmiennie od lat cieszy się uznaniem i wysoką frekwencją uczestników. Do tegorocznej edycji zgłosiło się już prawie 500 uczestników, wysłuchamy ponad 250 wystąpień, w przeważającej liczbie osób związanych z kopalniami i spółkami górniczymi podczas 19 sesji tematycznych.
Oczywiście jednym z wiodących tematów będzie transformacja energetyczna i jej skutki dla górnictwa, który wybrzmi na sesji plenarnej. – Strategicznym problemem, jaki rodzi transformacja w działalności spółek, jest jej przebieg będący pokłosiem polityki krytykowanego Zielonego Ładu, sztandarowego projektu UE. Nie ma głosów na temat rezygnacji z Zielonego Ładu, nie ulega jednak wątpliwości, że korekty są niezbędne, i mówi o tym coraz więcej osób. Wiele z nich krytykuje jedno z narzędzi, których Unia używa do walki ze zmianą klimatu, a mianowicie ETS, czyli system handlu uprawnieniami do emisji CO2. Warto przytoczyć słowa prof. Jerzego Buzka, wygłoszone na Europejskim Kongresie Gospodarczym: Unia nie wycofuje się z Zielonego Ładu, choć jak stwierdził, będą korekty. Pytaniem otwartym jest, jakie i jak głębokie korekty miał na myśli przewodniczący Europejskiego Forum Energii – mówi Jerzy Kicki.
Sygnały płynące z otoczenia wskazują, że rola górnictwa węgla kamiennego i jego znaczenie w produkcji energii będą malały. W 2024 r. udział odnawialnych źródeł energii wyniósł 29 proc., udział węgla spadł przy tym do najniższego poziomu w historii i wyniósł 57 proc. Nic dobrego nie wróży fakt, iż na przestrzeni ostatnich 10 lat górnictwo odnotowało spadek sprzedaży węgla kamiennego niższy rocznie o prawie 50 proc. przy spadku zatrudnienia o niewiele ponad 20 proc. – Mamy zatem do czynienia z dramatycznym spadkiem wydajności. Nieciekawie wygląda przyszłość. Aktualny projekt opublikowanego Krajowego Planu Energii i Klimatu przewiduje, że zużycie węgla kamiennego energetycznego w 2030 r., a więc w perspektywie kilku lat, nie przekroczy 22 mln t. Stąd podejmowane działania Szkoły, obejmujące takie sesje, jak „Likwidacja kopalń i co dalej?” czy też zagadnienie bioróżnorodności – wyjaśnia przewodniczący.
W tej sytuacji Szkoła coraz częściej sięga po tematykę związaną z otoczeniem górnictwa i szeroko rozumianą gospodarką surowcami mineralnymi.
Tradycyjnie wśród kilkunastu sesji i debat o tematyce górniczej wysłuchamy referatów i wystąpień na temat surowców krytycznych, transformacji energetyki i jej skutków dla górnictwa, cyberbezpieczeństwa.
Szkoła będzie obradowała pod patronatem polskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej. – Jest to dla nas ważne wyróżnienie. Polska prezydencja w Radzie UE ma najważniejszy temat: konkurencyjność europejskiej gospodarki. Poprawa konkurencyjności wiąże się ze wspomnianą korektą Zielonego Ładu. Czy nam, Europejczykom, starczy odwagi, aby dokonać zmian, które odmienią dzisiejszy obraz gospodarki światowej z tak bardzo niekorzystnym obrazem naszej w niej obecności? To tylko jedno z licznych pytań, jakie staje przed nami – zauważa Jerzy Kicki.
