W grupie siła

1332422841 lobodzinska strzelec joanna

fot: ARC/KWSA

Kompania ma już ustabilizowaną pozycję na rynku. To przecież największa firma produkująca węgiel kamienny w Unii Europejskiej - stwierdza prezes Joanna Strzelec-Łobodzińska

fot: ARC/KWSA

W 2017 r. w Pszowie zakończony zostanie proces likwidacji, działającej od 170 lat, kopalni Anna. Jak postrzega to wydarzenie właściciel kopalni, czy Kompania Węglowa?

Joanna Strzelec-Łobodzińska, prezes KW:

- Proces likwidacji kopalni Anna przeprowadzany jest w modelowy sposób. Nie chodzi tylko o aspekty techniczne, ale także zalety, które przyniosła w tym przypadku kumulacja wydobycia. Gdyby kopalnia Anna funkcjonowała sama, borykałaby się z trudnościami finansowymi od lat i sczerpanie złoża w tak naturalny sposób, jak ma to miejsce, nie byłoby możliwe.

Kopalnia była jednak częścią dużej organizacji i środki na jej działalność wypracowali inni. Proces likwidacji Anny jest realizowany właściwie także ze społecznego punktu widzenia, bowiem pracownicy kopalni zostali alokowani do innych oddziałów Kompanii Węglowej i nikomu nie groziła utrata pracy.

Pomimo to z pewnością w mieszkańcach Pszowa pozostanie trochę takiego sentymentalnego smutku po ich ukochanej "Anience".

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.