makoszowy

W poniedziałek, 28 sierpnia, mija 65 lat od dramatu, który rozegrał się w zabrskiej kopalni Makoszowy. W wyniku pożaru zginęło tam 72 górników. 28 sierpnia 1958 r. po raz ostatni zjechali na poziom 300. Ich nazwiska są na pomniku, który znajduje się pobliżu nieczynnej już kopalni, która od tego roku pełni rolę pompowni stacjonarnej w strukturach Spółki Restrukturyzacji Kopalń.

W kopalni Makoszowy, należącej do Spółki Restrukturyzacji Kopalń, od tygodnia prowadzona jest akcja ratwonicza. Rozpoczęła się ona po tym, jak stwierdzono wystąpienie pożaru endogenicznego. Jak poinformował portal netTG.pl Mariusz Tomalik z SRK, ratownicy są w trakcie budowy nowej tamy. Obecnie trwa jej wypełnianie specjalnym środkiem, który ma za zadanie ją uszczelnić.

W kopalni Makoszowy w Zabrzu kontynuowana jest akcja ratownicza. Rozpoczęła się ona w piątek, 21 października, po tym jak stwierdzono wystąpienie pożaru endogenicznego. Czujniki wskazały podwyższone wartości tlenku węgla w rejonie podszybia szybu I, na poziomie 400 m. - Wczoraj zakończyły się prace przygotowawcze do budowy nowej tamy, która odetnie rejon całego skrzyżowania.

W kopalni Makoszowy w Zabrzu należącej do Spółki Restrukturyzacji Kopalń trwa akcja ratownicza – poinformował portal netTG.pl dyspozytor Wyższego Urzędu Górniczego. Rozpoczęto ją w piątek, 21 października, o godz. 18.00 po tym, gdy odnotowano podwyższone wskazania CO na czujnikach gazometrii automatycznej. Akcja prowadzona jest w rejonie podszybia szybu I. Obszar ten wyłączono z

Kopalnia Makoszowy w obecnym kształcie będzie jeszcze funkcjonować przez cztery miesiące. Z ostatnim dniem roku przestanie istnieć jako oddział Spółki Restrukturyzacji Kopalń. To,c o jednak po niej pozostanie, będzie pełnić ważną rolę dla fedrujących kopalń oraz dla zabytkowej kopalni Guido. Ponadto wobec pokopalnianych obiektów i terenów poważne plany ma miasto i Muzeum

O tej tragedii przypomina pomnik, który znajduje się naprzeciwko nie fedrującej już kopalni. Choć KWK Makoszowy już od kilku lat znajduje się w likwidacji, to wciąż pamięta się tam o ofiarach największej katastrofy w historii tego zakładu. W piątek, 26 sierpnia, oddano im hołd. Złożono kwiaty, zapalono znicze i wspomniano 72 górników, którzy 28 sierpnia 1958 r. zjechali po raz

Likwidacja przedsiębiorstwa to zawsze trudna sytuacja, która niesie ze sobą problemy na wielu płaszczyznach. Oczywiście na pierwszym miejscu jest czynnik ludzki. To koniec pracy, koniec płacy i gros pytań o przyszłość. To także zdarzenie odciskające piętno na otoczeniu, w którym zakład pracy funkcjonował, szczególnie gdy działał przez kilkadziesiąt lat, a nawet więcej, i