ecik

Od pewnego czasu, prezentuję Państwu poglądy różnych wielkich tego świata na temat śmiechu i w tym miejscu muszę sięgnąć do Hegla. Hegel uważał, że śmiech to znak tego, iż jesteśmy wystarczająco inteligentni, by rozumieć kontrasty. Jednakowoż heglowska koncepcja istoty śmiechu jest tak obszerna, że nie sposób przytoczyć jej tutaj nawet w przybliżeniu. Zresztą, Tadeusz Boy-Żeleński, na którego z chęcią się powołuję w kwestiach teorii humoru i nie tylko - bo Boy wielkim felietonistą był, bez ogród

BŁĄDZENIE I RADOŚĆ Z UKARANIABywają żarty, czy może raczej w tym przypadku należy rzec: głupie żarty, które bynajmniej nie owocują śmiechem. Nawet ten, który je sobie stroi dla własnej rozrywki, a ku szkodzie innych, po czasie też być może za nie odpowie boleśnie, bo natura bywa sprawiedliwa. Nie tak, jak to się zdarzyło pewnemu nader pobożnemu człowiekowi,

ROZDŹWIĘK CZY NAGŁY AFEKT?Jak zauważyliśmy poprzednio, najrozmaitsi zacni, uczeni mężowie miewali do śmiechu stosunek raczej ambiwalentny, sceptyczny, by nie rzec: z gruntu niechętny. Cóż, nie we wszystkim mądrość musi się objawiać w jednakowym stopniu. Przecież nawet najwięksi mędrcy mylili się w wielu kwestiach niejednokrotnie, i to sromotnie. Co do negatywnej oceny

Przed tygodniem za Tadeuszem Boyem-Żeleńskim i jego esejem zatytułowanym "Śmiech" skonstatowaliśmy, że nasz mózg z jednej strony odbiera nam przyrodzoną wesołość i radość życia, które tracimy wraz z dorośleniem i tzw. mądrzeniem, lecz z drugiej strony pozwala nam na chwile zabawy, czasem nawet szalonej, chroniące nas, czyli także jego - tzn. nasz mózg, przed zagładą w ponurym szaleństwie. Już z tej konstatacji wyłania się obraz śmiechu jako niezwykle poważnego zagadnienia życiowego i nau

MÓZG BOLI, A PRZECIWNA STRONA?Czy kiedykolwiek zastanawiali się Państwo nad tym, dlaczego człowiek staje się ponurakiem? Dlaczego zaczyna przypominać przejrzałą purchawkę? Jest szary po wierzchu jak ona i jak ona pomarszczony na sto tysięcy jeden bruzd, z których każda jest wynikiem nieustannego niezadowolenia ze wszystkiego. Zaś od środka - jak ona jest naładowana

Sytuacja w kraju i na świecie tego lata dostarcza nam tylu bulwersujących tematów, że właściwie można uznać, iż tak zwany sezon ogórkowy przestał istnieć. To kolejne zjawisko kulturowe – może niezbyt istotne, ale jakże odświeżające poprzez swą nieco głupawą lekkość – które nas opuściło. Nikt nie szuka ogórka – giganta, cielęcia o dwóch głowach, UFO, roznegliżowanej gwiazdy ekranu i potwora z Loch Ness. Zresztą roznegliżowane gwiazdy i gwiazdeczki są wszędzie, wcale nie trzeba ich szukać.

Z OGROMNYM SMAKIEM I WYCZUCIEMNie ma to jak śniadanie na łonie natury w słoneczny poranek czasu letniej kanikuły. Nie, nie idzie mi o takie śniadanie, jak na słynnym obrazie Edouarda Maneta. Tzn. nie mam nic przeciwko temu, by śniadać w towarzystwie ładnej kobitki ubranej tylko w samą siebie, ale jak o moją osobę idzie, to raczej wolałbym się z tej okazji nie stroić jak na raut

GDYBY MĄDRY BYŁ CHOCIAŻ PO SZKODZIENiezwykle frapujące bywają pytania o przyczyny różnych kretyńskich zachowań, które nam się przydarzają. Jeszcze bardziej interesujące są odpowiedzi na te pytania. O! Tych można wyliczyć sporo.Niewątpliwie jakąś tam rolę odgrywa nieszczęsny przypadek. Nieszczęsny, bo ludzie nader chętnie przywołują go jako przyczynę swych