Smogiem płacimy za cywilizację

fot: Krystian Krawczyk

Widok na Kotlinę Żywiecką, jedno z najbardziej zanieczyszczonych miejsc w Europie

fot: Krystian Krawczyk

Smog to utrapienie cywilizowanego świata. Cierpi na tym nasze zdrowie. Rocznie z jego powodu na świecie umiera 3 mln osób. Komisja Europejska szacuje, że zanieczyszczenie powietrza jest przyczyną 44 tys. przedwczesnych zgonów w Polsce. 36 proc. z nich to rak płuc, 34 proc. wylewy, a 27 proc. choroby serca. Największy winowajca to niska emisja.

Poza kosztami zdrowotnymi, zanieczyszczenie powietrza generuje też koszty tak dla systemu służby zdrowia, jak i dla samych mieszkańców (leki, ograniczone możliwości podejmowania zatrudnienia).

Szacuje się, że za przekroczenie poziomu dopuszczalnego pyłu PM10 w kraju odpowiada aż w 88 proc. niska emisja, czyli palenie w domach mieszkalnych niskiej jakości węglem, używanie starych kotłów, w tym tzw. kopciuchów, oraz słaby stan techniczny budynków.

W Krajowym Programie Ochrony Powietrza do 2020 r. czytamy, że kolejne 6 proc. PM10 pochodzi z pojazdów, w tym najwięcej pyłu jest w centrach miast, gdzie ruch jest najintensywniejszy.

Kolejne 3 proc. to efekt wtórnej emisji zanieczyszczeń pyłowych, czyli unoszenie się pyłu z dróg i ulic przez poruszające się samochody. Za kolejne 2 proc. winny jest przemysł. Rządową odpowiedzią na problem jest program „Czyste Powietrze”.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.