SEP: Podziękowania za dar serca

fot: Jarosław Galusek

Bogdan Ćwięk, prezes Fundacji Rodzin Górniczych odbiera z rąk dr Jerzego Kickiego symboliczny czek

fot: Jarosław Galusek

Dzięki akcji prowadzonej wspólnie przez Fundację dla AGH, górnicze związki zawodowe i Wydawnictwo Górnicze Fundacja Rodzin Górniczych została wsparta kwotą 15 tys. zł. Przekazanie symbolicznego czeku opiewającego na tę kwotę odbyło się podczas Gali Konkursowej XX Szkoły Eksploatacji Podziemnej.


Pieniądze były dochodem ze sprzedaży monety 7 Stasziców, wybitej staraniem Fundacji dla AGH. Każdy, kto za pośrednictwem Wydawnictwa Górniczego i górniczych związków zawodowych zdecydował się na zakup monety dokładał się do inicjatywy wsparcia górniczych sierot i wdów.


Podczas czwartkowej Gali SEP symboliczny czek dla Fundacji Rodzin Górniczych, z rąk Jerzego Kickiego, przewodniczącego Komitetu organizacyjnego SEP, odebrał prezes FRG Bogdan Ćwięk. Słowa podziękowania i pamiątkowe dyplomy trafiły do rąk przedstawicieli sześciu związków zawodowych zaangażowanych w akcję: górniczej Solidarności, Związku Zawodowego Ratowników, ZZ Górników w Polsce, ZZ Maszynistów Wyciągowych, ZZ Zakładów Przeróbki Mechanicznej Węgla w Polsce "Przeróbka" oraz PZZ Kadra, którzy zostali zaproszeni na Galę Konkursową.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.