Naukowcy z Sankt Petersburga obserwowali wybuch pyłu węglowego w KD Barbara

Na Śląsku przebywa czterdziestoosobowa delegacja młodych pracowników naukowych z Państwowego Instytutu Górnictwa w Sankt Petersburgu. Rosyjscy goście odwiedzili już Politechnikę Śląską, na której zaproszenie przyjechali, byli także w Zabrzańskich Zakładach Mechanicznych należących do Grupy Kopex. Obejrzeli tam prezentację multimedialną o działalności spółki i zwiedzili halę obróbki mechanicznej, spawalnię, niedawno uruchomiona halę montażu kombajnów, a także spotkali się z pracownikami działu rozwoju i innowacji.

Z wielką uwagą przyglądali się zwłaszcza kombajnowi KSW-1500, którego dwa egzemplarze trafiły do Chin.

Dziś rano doktorzy i doktoranci z Sankt Petersburga pod przewodnictwem prof. Leonida Sinkova obserwowali wybuch pyłu węglowego w stumetrowej sztolni Kopalni Doświadczalnej Barbara w Mikołowie. Rosjanie wysłuchali także informacji o działalności Głównego Instytutu Górnictwa, wzięli udział w wykładzie na temat warunków pracy panujących w polskich kopalniach i obowiązujących przepisów w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy niemal wszystkim co jest związane z naszą działalnością – powiedział portalowi nettg.pl Jacek Sobala, zastępca dyrektora KD Barbara.

W planie wizyty delegacji z Sankt Petersburga jest jeszcze spotkanie z kadrą naukową katowickiego EMAG-u.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.