Nie ma wątpliwości, że podrożenie kosztów wytwarzania energii podkopie konkurencyjność polskiej gospodarki – zgodzili się uczestnicy środowej (13 bm.) debaty zatytułowanej „Zmiany klimatu i polityka klimatyczna” zorganizowanej przez Kancelarię Prezydenta RP.
- Rząd polski powinien pracować nad modyfikacją polityki unijnej w zakresie energetyki, zwłaszcza po konferencji w Kopenhadze, gdzie nie udało się wdrożyć globalnych rozwiązań. Należy przy tym, wziąć pod uwagę także głosy naukowców poddających wątpliwość wpływ emisji dwutlenku węgla na zmiany klimatu – mówił dr Bolesław Jankowski z firmy EnergySys, której specjaliści, na zamówienie Polskiego Komitetu Energii Elektrycznej, opracowali raport pod nazwą „2030”. Zawiera on szczegółowe analizy systemu energetycznego Unii Europejskiej oraz regulacje prawne w tym zakresie. Na tej bazie dokonano oceny rozwoju energetycznego Polski w dwóch wariantach – z uwzględnieniem unijnej polityki klimatycznej i bez niej.
- Wzrost cen energii będzie znacznie wyższy niż w krajach dawnej „piętnastki”. Szykuję się więc ogromne uderzenie w polską gospodarkę – mówił Jankowski komentując pierwszy wariant.
Jego zdaniem polska energetyka już obecnie spełnia wysokie kryteria ekologiczne. Zwłaszcza instalacje oddane do użytku w ostatnich latach posiadają systemy odsiarczania, odpylania i odazotowania. Zatem mówienie o brudnej energetyce z węgla jest dużym nadużyciem.
Nie ma jednak wątpliwości, że ubiegłe stulecie przyniosło wyraźne ocieplenie klimatu na świecie. Z kolei, w ciągu minionych dziesięciu lat nie zanotowano już dalszego wzrostu temperatury. Czy zatem z cała odpowiedzialnością można stwierdzić, że działalnością człowieka odgrywa w tym procesie jakąkolwiek rolę?
- Nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Rozbieżności ocen naukowych są w tej kwestii duże. Z pewnością problem wymaga dalszych badań, lecz wprowadzanie drakońskich obostrzeń klimatycznych proponowanych przez Brukselę na tym etapie mija się z celem. Polska zresztą ograniczyła już znacznie emisję szkodliwych substancji do atmosfery. Jeśli rokiem bazowym będzie 1990, to z pewnością znajdziemy się w lepszej sytuacji, ale czy tak się stanie? – argumentował Rajmund Przybylak z Zakładu Klimatologii Instytutu Geografii UMK w Toruniu.
Podobne stanowisko zaprezentował dr Piotr Głowacki z Zakładu Badań Polarnych Instytutu Geofizyki PAN.
- W energetyce zawodowej dominujący producenci energii dobiegli już do przysłowiowej ściany. Sprawność bloków może osiągnąć góra 46 proc. Więcej się nie da, a dwutlenek węgla, tak czy owak, będzie przedostawał się do atmosfery. Owszem, CO2 nie pozostaje bez wpływu na zmiany klimatyczne, lecz nie mogę zgodzić się z twierdzeniem, że są to jakiś ogromne liczby. Na pewno po konferencji w Kopenhadze problem ochrony klimatu pozostaje otwarty i pora by nasi politycy zastanowili się o co walczyć – wyjaśniał.
Uczestnicy konferencji podważyli sens inwestowania w systemy CCS określając tę technologie mianem „niezbadanej i kosztownej melodii przyszłości”. Krytykowali też IPCC (Międzynarodową Organizację ds Zmian Klimatu) za publikowanie nieprawdziwych danych klimatycznych. Wyrazili również nadzieje, że w najbliższych latach dojdzie do szybkiego rozwoju energetyki jądrowej.
Na zakończenie spotkania Kazimierz Grajcarek, szef sekretariatu górnictwa i energetyki Śląsko-Dąbrowskiej Solidarności, przypomniał o społecznych skutkach wprowadzenia pakietu klimatycznego.
-Z naszych analiz wynika, że ubędzie nawet 200 tys. miejsc pracy – wyliczał.
Zaapelował też do Kancelarii Prezydenta o przeprowadzenie kompleksowych badań nad skutkami wprowadzenia pakietu klimatycznego w Polsce oraz przeanalizowanie możliwości wstrzymania jego realizacji.
Finanse i inwestycje
Jak przygotować się do przyszłej emerytury, czyli dłuższa praca się opłaca
Do emerytury warto się przygotować. Zanim złoży się wniosek emerytalny można poznać prognozowaną wysokość kwoty, która będzie co miesiąc wpływała na konto emeryta. To ważne, by decyzję o zakończeniu aktywności zawodowej podejmować świadomie. Osiągnięcie wieku emerytalnego wcale nie oznacza rezygnacji z pracy. Wręcz przeciwnie – dłuższa praca się opłaca, bo każdy rok aktywności zawodowej to wzrost świadczenia o 8-12 proc.
