Hanysy i Gorole łączcie się w uśmiechu! (7)
Nojprzód przilatywała kieroś sómsiadka i wrzeszczała: „zawiyrejcie kury do chlywika i chałpa se zawrzijcie, bo Cygany jadóm!”. Starka zawiyrali gowiydź a my, bajtle, lecieli ku dródze patrzeć.
Wozy jechały roztómajte; wielgie, kolorowe i małe jak fura na kartofle. Na tych małych, uodkrytych widać było cołki dobytek, z pierzinami i garcami. Z tych wielgich, co były kolorowe jak z jakij bojki, bez uokiynka wyglóndały Cyganki tyż jak z jakij bojki piykne.
Wozy jechały i jechały. Zdało sie, że końca im niy ma. A my se uosprawiali, jakby tyż to było piyknie kajś w świat pojechać...
Bo wtedy sąsiednia miejscowość była już jak odległy ląd. Być może z tych marzeń dziecinnych bierze się ta urlopowa gonitwa, po której należałoby dopiero odpocząć. Niewiele w niej z beztroskiej podróży w nieznane. Cygańska wędrówka też zresztą nie była taka beztroska, jak się nam wydawało.
Ale o tym może kiej indzij pogodómy, a Wy dejcie se pozór, coby urlop niy zmynczył Wos bardzij niż robota.