Nettg | Wujek: ratownicy powrócili do drugiego wyrobiska

Trwa akcja ratownicza w ruchu Śląsk kopalni Wujek po sobotnim (18 kwietnia) po niezwykle silnym tąpnięciu na poziomie 1050 m. Ratownicy zostali zmuszeni do zmiany koncepcji dotarcia do ściany nr 7 w pokładzie 409, gdzie moga być dwaj zaginieni pracownicy - śluszarz i sztygar.

- Na około 180. metrze ratownicy trafili na kolejne przeszkody, w tym zwłaszcza na bardzo mocne zaciśnięcie wyrobiska - poinformował portal górniczy nettg.pl Wojciech Jaros, z rzecznik Katowickiego Holdingu Węglowego. - Odcinek jego poszerzenie okazał się dość krótki. Dlatego ratownicy wycofali się stamtąd.

Zgodnie z założeniami pierwotnymi, i prowadzonymi wstępnymi przygotowaniami, prace podjęto w wyrobisku, które penetrowali poprzednio. Na decyzję wpływ miał skład atmosfery. Po ustawieniu wentylatorów, przedmuchaniu pierwszych 130 metrów tego wyrobiska, ratownicy mogą pracować bez aparatów oddechowych.

- Podając rurociągiem sprężone powietrze do rumowiska stwierdzono, że częściowo wypływa ono drugim wyrobiskiem - podkreślił rzecznik KHW. - Można zatem przyjąć, że atmosfera za obwałem, bliżej ściany, jest zdatna do oddychania, obieg powietrza jest ograniczony, lecz drożny.

Ratownicy przebierają rumosz, który usuwany jest przenośnikami zgrzebłowymi ustawionymi za nimi. Po skróceniu uruchomiono przenośnik taśmowy, znajdujący się w tamtym wyrobisku, uszkodzony w następstwie wstrząsu.

- Po podciągnięciu rurociągu ze sprężonym powietrzem stwierdzili, że powietrze to przedostaje się przez rumosz, jaki powstał w efekcie gwałtownego wypiętrzenia spągu - dodał Jaros. - Ratownicy wykonują w wąski korytarz umożliwiający przechodzenie do przodu. Warstwa wyniesiona w górę, zrujnowana to część dolna wyrobiska. Strop, część konstrukcyjna zabezpieczająca go wydaje się mocna, nienaruszona.

Ratownicy posunęli się o ok. 15 metrów. Licząc od początku wyrobiska korytarz jest drożny do 155. metra. Prace trwają.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Węgiel kamienny

Korski: W górnictwie optymizmu nie widać. To mnie akurat nie dziwi

Historia górnictwa to nie tylko dzieje technologii i techniki, choć to one wydają się najatrakcyjniejsze. Dla mnie równie interesujące jest to, co z angielska bywa nazywane orgware, czyli organizacyjna i zarządcza strona mojego fachu. Staram się zrozumieć mechanizmy, które towarzyszą mi od zawsze. Nie zawsze jednak rozumiem ich sens, a czasem dostrzegam ich niekorzystne oddziaływanie. Jednym z takich elementów jest czas pracy pod ziemią w polskim górnictwie węglowym. Już przed II wojną światową postanowiono, że w normalnych warunkach będzie on wynosił siedem i pół godziny – liczonych od zjazdu pod ziemię do wyjazdu na powierzchnię. Wtedy kopalnie były niewielkie, a dojście do miejsca pracy nie zajmowało wiele czasu. Czas poświęcony na faktyczną pracę był więc stosunkowo długi.

Alfabet transformacji

Ludzie PGG. Z kopalni na podium mistrzostw świata. Niezwykła pasja Marcina Szebery z ruchu Marcel

W wolnym czasie tworzy precyzyjne modele okrętów z kartonu. Za swoją pasję zdobył tytuł w 2016 r. tytuł wicemistrza świata! Marcin Szebera, dyspozytor ruchu w kopalni Marcel chętnie opowiada o swojej pasji. - Z cierpliwością do tego hobby trzeba się urodzić – przyznaje.

Górniczy przegląd tygodnia

Centrum Serwisowe Kolei Śląskich powstanie na terenie dawnego szybu Bojków

Energetyka atomowa

Wokół elektrowni jądrowej powstaną cztery strefy bezpieczeństwa

Nowe rozwiązanie ma zapobiec sytuacjom, w których mieszkańcy tej samej miejscowości byliby objęci różnymi zasadami postępowania.