fot: Krystian Krawczyk
Jaja wytoczone z półszlachetnych kamieni mogą być prawdziwą ozdobą na wielkanocnym stole
fot: Krystian Krawczyk
Jajo i kamień w swym wymiarze praktycznym i symbolicznym towarzyszą ludzkości od zawsze. „Z chaosu wyłoniło się olbrzymie jajo, z którego wykluł się świat” – tak w jednym z najstarszych mitów miały wyglądać nasze początki. Jako zalążek nowego życia w większości kultur stało się symbolem jego odradzania. Dla chrześcijan związane jest z motywem zmartwychwstania Chrystusa oraz symbolizuje nadzieję na wieczne życie.
Nie mniej mocny symboliczny przekaz ma kamień. Potrafi zachwycić barwą, kształtem i właściwościami. Był postrzegany jako oznaka stabilności, siły, pewności, podparcia, wieczności oraz źródło życia i płodności. Sądzono, że jest przejawem obecności Boga, szczególnie ten spadający z nieba – meteoryt.
W Biblii Tysiąclecia wyrazu „kamień” użyto 337 razy, a „skała” 139. Najwcześniejsza i najdłuższa epoka prehistoryczna w naszych dziejach została nazwana epoką kamienia. Jej początek naukowcy określili na ok. 2,6 mln lat temu, tj. na czas, w którym mieszkańcy Afryki zaczęli używać pierwszych narzędzi kamiennych. Zakończyła ją epoka brązu zaledwie jakieś 5 tys. lat temu.
Jaja wytoczone z półszlachetnych kamieni mogą być prawdziwą ozdobą na wielkanocnym stole. Można na nie trafić na bazarach i w sklepach w czasie wędrówek po świecie. Bywają też przyozdobione rysunkiem czy grawerunkiem. Agaty, ametysty, amazonity, apatyty niebieskie, aragonity, granity, jaspisy, kalcyty, kryształy górskie, serpentynity, selenity – można tak ich nazwy wymieniać prawie bez końca – zachwycają. Uzmysławiają jednocześnie, że niezależnie od szerokości i długości geograficznej kamień, ale i jajko są mocno wpisane w symbolikę naszego życia.
