fot: slonskogodka.com
Barbara Politaj przedstawia się jako zwyczajna babcia i gospodyni domowa, która po śląsku "kleci wierszyki na necie" i zachęca do ich przeczytnia
fot: slonskogodka.com
W konkursie na śląski utwór literacki dla dzieci ogłoszonym przez stowarzyszenie "Danga" pierwsze miejsce zajęło opowiadanie rudzianki Barbary Politaj zatytułowane "Marijanka i Achimek" - poinformował nettg.pl Bronisław Wątroba, znany popularyzator śląszczyzny.
Inny rudzianin Bernard Śmigała, uzyskał wyróżnienie publiczności - zajął III miejsce w głosowaniu czytelników.
Barbara Politaj nagrodzona została już wcześniej tytułem "Pszociela Ślonskij Godki", na stronie internetowej www.slonskogodka.com publikuje po śląsku swoje wiersze i fraszki. Laureatka przedstawia się jako zwyczajna babcia i gospodyni domowa, która po śląsku "kleci wierszyki na necie" i zachęca do ich przeczytnia:
"Co ło siebie moga pedzieć, przyszlo mi zaś w doma siedzeć. Tam warzynie i sprzontanie, wnuczkom tyż łopiekowanie. Mom tyż hobby czy to wiycie? Wiersze klyca sie na necie. Czy na starość to przyłazi, że ci pasja we krew włazi? Nic już wiyncyj niy pytejcie, a wierszyki poczytejcie..."
Barbara Politaj
Marijanka i Achimek
Pod strómym wele płotka i hyndogij rzyce siednoł siwy starzik szło w tyn czos ku lecie
Wiater dmuchoł w hyrdzie dziecka sie zebrały przi starziku siedły na bery czekały
Osprawiej starziku my rade suchomy keroś z piyknych bojek tako co niyznomy
No toż moje dziecka już zaczynom godka siodejcie na trowa wele tego płotka
Dziecka posiadaly nastawiyły uszka a wielge skupiynie było na ich buźkach
Starzik sie poszkroboł kucnył ze dwa razy poprawioł siedzynie i zaczon se gwarzyć:
Za górom za rzekom za zielonóm dolinóm we ubogij chałupce żył Antonik z familijóm
Mioł dobro żoneczka o sercu gołymbia i gryfno cereczka dlo nij chciołby ksiyńcia
Tako im te życie w pokoju leciało możno by tak było dyć cosik sie stało
Toż jednego dzionka kej słoneczko grzoło przełaziył tam karlus i gwizdoł wesoło
Piyrszy roz w te strony przywioło wandrusa wielge mioł pragniynie ku studni doł szusa
Napioł sie wodziczki przetar czoło z potu patrzi a tam cudo stoji wele płotu
Ze wionkym na gowie jak we swojim śniku jako ta ksiynżniczka aże brakło dychu
Była to cereczka ta od Antonika Marijanka gryfno ze głosym słowika
Zakochoł sie synek yno wejrzoł na nia we sercu mu pikło toż zaczón starania
Zagodoł Marijance Tyś piykno freliczko dej mi na Cia patrzeć na te gładke liczko
Freli we serduszku ciepło sie zrobiło karlus był urodny cosik zaiskrzyło
Mamulka ku obiedzie cereczka wołała zejrzała wandrusa tyż go zaproszała
Wleźli do chałupy tam czekoł Antoni przylecioł ze dwora kaj doglondoł koni
Roz za razym blikoł na cera na gościa poznoł że ku siebie te przonie czuł w kościach
Kej matka z Marijankom poszły schraniać w kuchni Antonik ze gościym wiśnióweczki szlukli
Powiydz mi karlusie skond cie tu przyniósło kaj mosz familijo jake mosz rzemiosło
Bo przaja cereczce chca dlo nij dobrego wyklaruj mi wszysko niy chca dlo was złego
Mom Antoni prośba wszysko wyłonaca najmnij ze dwa konie jo za to zapłaca
Wezna cie ze sobom to piyńć godzin drógi poznosz mojich ojców zawitosz w me progi.
Antoniczek przistoł na tako ugoda żonce i cereczce doł kusinek w gowa
Karlus tyż niywiastom pokłonioł sie nisko wejrzoł freli w oczy ji w serduszku ścisło
Niy trop sie Marjanko krziwda sie niy stanie prziwieza ci ojca kej dzionek nastanie
Tóż sie pożegnali we dróga ruszyli z dobrym jodłym pakslik to tasi wsadzili
Jechali bez łónki lasy i doliny stanyli przi górze kaj rosły maliny
Tukej odpocznymy chocioż niedaleko trza koniom dać wody nad tom piyknom rzykom
Ojciec Marijanki patrzoł w zachwycyniu piykno ziymia pomyśloł i siednoł sie w ciyniu
Kej odpoczli trocha i wykustowali wsiedli na koniki pojechali dali
Naprzeciwko oczom wyrosło zomczysko we jednyj ze wieży dzwon złotym zablyszczoł
Kej tam dojechali do zamkowyj bramy Antonik nerwowy niy strzymoł tyj szpany
Powiydz mi karlusie kaj ty mie tu kludzisz? Jo żech przeca myśloł że ty z prostych ludzi
Karlus puścił oko ,gwizdnoł se wesoło, a kupa dworoków stanyło wokoło.
Witej mody ksiyńciu ojcowie czekajom dugo Cie niy było toż utropa majom.
Kej sie okompiymy nowe chca odziynie , we zomkowyj izbie rychtujcie jedzynie
Mom powiadómiynie uciechy z tym Wiela , doczkocie niydugo wielgigo wesela
Okompani przeblecyni we szykowne szaty , wleźli już do izby kaj czekały swaty
Antoni dyrgotoł cołki we posztrzodku a w gowie klupało choby sto kijonków
Kaj jo sie tu znod pytoł w duchu siebie dyć tu tako znoczność eli jo je w niebie?
Witej synu ,gościu pedziała Królowo , Król zawinoł wonsa wejrzoł ugodowo
Kej wszyske pojedli król dźwignoł lampusa , za dobre nowiny wino trza nom szlukać
Osprawiej Achimku nasz kochany synku , za tyn czos naleja do lampusów winko
Ano dobry ojcze wszysko podug myśli , piykno frelka kochóm takóm jak żech wyśnił
Skrómno i robotno a ojców mo w zocy , miłowanie widziołch kej wejrzołch w te oczy
Ona niy wiedziała żech majyntny włodca , yno pokochala biydnego wyndrowca
Kucnół se Antonik głos mioł doś chrapliwy , ej Wy zocni ludzie a coż to za dziwy
Eli Ty Ksionże chcesz ta moja cera? Dyć jo niy wyprawia hucznego wesela
Oj biyda mi bydzie tako Was ugościć , byda jo zmuszóny cołki roczek pościć
Niy trza Ci starunku Ty dobry czowieku przeca nic niy chcymy niy momy w tym cweku
Wszysko sie odbydzie tukej na zomczysku a dobro tych modych toż to dlo nos wszysko
Tak to prawiół Król skwolóła Królowo nom styknie że piykno bydzie ta synowo
Bele sóm te śniki Achimka spełnióne a nóm trza rychtować zaś na dróga konie
Trza przywiyź Marijanka i jej mateczka bydzie óna nóm jako ta cereczka
Tyż tak sie stało w dróga wyruszyli do piyknyj karocy koniki przypnyli
Antonik , Ksionże , Król i trzi fajtusy ku chałpie Marijanki jechali jako szusy
Sztyry godziny yno to zetrwało słoneczko dziypiyro ze nieba wejrzało
Przed chałpom czekała gryfno Marijanka ze świeżutkim mlykym stoła przi nij kanka
We kuchni matula sie wartko krzontała dlo gości śniodanko już przirychtowala.
Moja Marijanko klynknoł Ksionże mody pragna Cie za żonka boś przednij urody
Zgódź sie nojmilejszo powiydz - ja - kwiotuszku take gorke słówka szeptoł ji przi uszku
O ty mój wandrusie tyś ksiyńciym a jo biydoczka , zgodzom sie Achimku… płaczki stoły w oczkach
Toż szykuj sie frelko do zomku jadymy tam ślub , weselisko huczne odprawiymy
Dyć i tak sie stało weselisko było a tyj modyj porze w życiu sie szczyńściło
Żyli we dobroci dziecek sie doczkali do późnyj starości mocno sie przajali
Chocioż tu w tyj bojce żodyn niy czarowoł strzigi niy lotały rycerz niy wojowoł
Smoka tyż niy było ani jednyj wróżki , nale skrómność wielgo we duszy kwiotuszki
Tu prawe przajanie bez chciwości złota i te nojważniejsze serca czyste cnota
No i co dziecioczki fajno bojka była?
Dziołszki. … ja starziku
Chopcy … nos nudziyła.
