fot: LNG World News
Trudno ocenić, czy po imporcie skroplonego gazu ze Stanów Zjednoczonych do Europy udałoby się utrzymać tak konkurencyjne ceny ze względu na wydatki związane z transportem i regazyfikacją
fot: LNG World News
W najbliższych latach znaczenie gazu skroplonego dla światowej gospodarki będzie rosło. Dziś największym eksporterem LNG jest Katar, ale kolejne kraje budują terminale i zaczną eksportować surowiec, wśród nich USA i Kanada. Będzie też rosło znaczenie Australii.
Popyt na LNG na świecie rośnie, bo rośnie popyt na energię, szczególnie w szybko rozwijających się gospodarkach Azji. Przykładowo w ubiegłym roku Chińczycy zużyli 27 proc. gazu skroplonego więcej, niż jeszcze rok wcześniej. Dużych ilości surowca potrzebuje też Japonia - która po katastrofie w elektrowni jądrowej w Fukushimie wyłączyła wszystkie reaktory atomowe - a także Tajwan i Korea Południowa. Do tych trzech ostatnich krajów trafia ok. 60 proc. całkowitych dostaw LNG na świecie. Do importerów LNG dołączają kolejne azjatyckie kraje - w ubiegłym roku Singapur.
Z raportu GIIGNL (International Group of LNG Importers) wynika, że Azja odpowiada za 75 proc. globalnego rynku LNG. Z uwagi na duży popyt ceny gazu na tym kontynencie są więc wyższe niż w Europie i Ameryce. Jednak zachodnia półkula jest również perspektywicznym rynkiem dla gazu skroplonego. W ubiegłym roku wraz z rosnącym popytem na energię rosło zużycie LNG w Argentynie, Brazylii i Meksyku. Dziś oba kontynenty amerykańskie to nieco ponad 9 proc. globalnego popytu.
Spada z kolei zużycie LNG w Europie. Według części ekspertów, to m.in. efekt kryzysu w strefie euro i stosunkowo wysokich cen energii na starym kontynencie, które zniechęcają przemysł do inwestycji. Dziś Europa to ok. 14 proc. światowego popytu na surowiec.
Największym eksporterem gazu skroplonego jest obecnie Katar, który w ubiegłym roku odpowiadał za 1/3 globalnych dostaw. Tuż za nim była Malezja (11 proc.) i Australia (10 proc.). Jednak w najbliższych latach do grona eksporterów dołączą najprawdopodobniej nowi gracze - USA i Kanada. Główne szlaki światowych dostaw LNG są więc dwa: pierwszy wiedzie z Bliskiego Wschodu do Azji i na Pacyfik, drugi z południa na północ na Pacyfik.
Tomasz Chmal, ekspert ds. rynku energii Instytutu Sobieskiego podkreśla, że Azja postawiła na gaz skroplony, bo nie miała innego wyjścia.
- Japonia i Korea nie mają własnych zasobów, więc muszą gaz importować. Chiny mają zasoby, ale tam zapotrzebowanie na energię jest ogromne i rośnie. Rynki azjatyckie w jakimś sensie są skazane na LNG.
Jak dodaje, zapotrzebowanie na LNG w Europie spada m.in. z powodu wybudowanego kilka lat temu gazociągu Nord Streamu, którym można przesyłać z Rosji do zachodniej Europy 55 mld metrów sześciennych gazu rocznie. W planach jest budowa kolejnego gazociągu, który ma dostarczać do Europy rosyjski gaz - South Streamu.
- Zapotrzebowanie na gaz jest w Europie pokrywane głównie przez Rosję i Norwegię. W związku z tym terminale LNG we Francji, Hiszpanii i Włoszech wykorzystywane są w 30-40 proc. To kwestia ceny - ta rosyjska jest korzystniejsza, niż cena gazu skroplonego - wyjaśnia Chmal.
Ekspert uważa jednak, że rynek gazu skroplonego będzie się zmieniał i stawał się "coraz bardziej płynny". "Będzie coraz bardziej przypominał rynek ropy naftowej. Stanie się globalnym rynkiem, z niewielką różnicą cenową. Dziś mamy jeszcze trzy rynki gazu - amerykański, który jest najtańszy, azjatycki, który jest najdroższy oraz europejski, w przypadku którego cena jest gdzieś w środku" - wyjaśnia.
Jego zdaniem wraz ze zmianami zachodzącymi na rynku najwcześniej zaczną spadać ceny surowca w Azji, bo tam będą w pierwszej kolejności eksporterzy wysłali surowiec. "Dopiero później, w drugiej kolejności może spadać cena w Europie. Jeśli Australia będzie przesyłała duże ilości na rynek azjatycki, to być może krajom Zatoki czy USA będzie się opłacało wysyłać gaz do Europy" - wyjaśnił.
