Witóm Wos gorónco, bo na dworze je zima. Ale sóm takie zdarzynia, że robi mi sie gorko, choćby we lipcu. Jo ta niy lubia udować jakiygo świyntoszka i do żodnyj rodziny króm swoji niy noleża. We wicach rod se przimaszcza, bo to je „sól dobryj uciechy”.
Ale żech niydowno słyszoł takie godki, że aże mie zowiść brała, skuli tego, że żech niy jo to pedzioł. Bo mie by to pasowało, ale tymu istnymu niy bardzo. Wiycie, czasym człowiek przodzi coś powiy, a potym pomyśli. Ale niykierzi ludzie, co majóm być widziani, muszóm godka bardzij wożyć i zawczasu w papla sie użrić.
A było tak: jedyn poseł na tyj kómisyji-kómedyji pedzioł, że człónkowie komisji już sóm zmynczyni. Drugi mu łodpedzioł tak: „Ja czuję się członkiem i nie jestem zmęczony”. Jo tego niy byda rozłónaczoł, rozłónaczcie se to sami. Przipóminóm, że słowo „łónaczyć” zastympuje wiela inszych słów. Pora dni potym tyn sóm poseł pedzioł, że „nie puka do dziurki”. Szło mu uo golfa. Ale uo co by niy szło, to i tak niy jedyn se pomyśli: tóż niy zmynczóny jako członek, a niy puko... Nó, na dzisioj styknie. Ale dowejcie pozór, kaj co godocie, bo błozny sóm piykne, jak się je chce znokwiać. Gorzij jak błoznujóncy sóm sie błoznym robi...
Słowniczek
zima - w znaczeniu: zimno
gorko - gorąco
krom - oprócz
przimaszcza - lubię poświntuszyć
uciechy - zabawy
skuli - z powodu
istnymu - właściwemu, temu o kim mowa
przodzi - najpierw
widziani - szanowani
papla - język
użrić - ugryźć
pedzioł - powiedział
pora - kilka
dowejcie pozór - uważajcie
błozny - żarty
znokwiać - wymyślać
