fot: Tomasz Rzeczycki
Fragment ekspozycji Muzeum Dobranocek w Rzeszowie
fot: Tomasz Rzeczycki
Czy jedyną telewizyjną dobranocką w Polsce, w której bohater przemieszczał się podziemnymi korytarzami był Krecik? Oczywiście, że nie. Do świata górniczych korytarzy i na hałdy zawitali także Bolek i Lolek. Przypomnieć o tym sobie można dzięki Muzeum Dobranocek w Rzeszowie. Czternaście lat temu, 29 stycznia 2008 r. rzeszowska Rada Miejska podjęła uchwałę powołującą tą placówkę.
Muzeum ma może niezbyt reprezentacyjną siedzibę. Umieszczono je w piwnicach budynku zajmowanego przez Teatr Maska przy bocznej uliczce na wschód od Rynku. Nie ma nawet kasy biletowej. Bilety trzeba kupić w automacie, w którym należność uiszcza się kartą płatniczą.
Dobranocki nadawane były w Telewizji Polskiej przez ponad pół wieku, od października 1962 r. do 30 sierpnia 2013 r. Ostatnią wyemitowaną była Świnka Peppa. Oglądały je całe pokolenia tych dzieci, których rodzice posiadali telewizor. Dobranocki miały różną długość, np. w latach osiemdziesiątych XX wieku w dni powszednie puszczano o godzinie 19 filmy dziesięciominutowe, a w niedziele dłuższe, trwające 25 minut.
W rzeszowskim muzeum obejrzeć można nie tylko oryginalne eksponaty z planów filmowych polskich dobranocek, lecz także przedmioty użytkowe sprzedawane w PRL, których nazwy nawiązywały do bohaterów dobranocek, takich jak np. Jacek i Agatka czy Bolek i Lolek. Wystrój jednego z małych pomieszczeń zainscenizowano na sypialnię, w której spał Miś Uszatek. Jest też miniaturowa, plastikowa wioska domków-grzybków, gdzie mieszkają Smerfy.
Wśród polskich dobranocek znaleźć można i te o górniczej tematyce. W 1980 r. polska telewizja wyprodukowała siedem odcinków cyklu Bolek i Lolek wśród górników. Wujek Karlik zaprosił młodych chłopców, by przyjechali na Górny Śląsk. Tam poznają oni zwyczaje górników, przebierają się zarówno w mundur galowy jak i w robocze ubranie, zapuszczając się do kopalni węgla.
