O 14. ulicami Floriańską i Sławkowską ruszył barwny korowód muzyków, któremu towarzyszyły zespoły mażoretek. Szczególny podziw wzbudziły młode artystki Dziecięcego Zespołu Tanecznego ZEZ z Jaworzna, występujące wraz z orkiestrą kopalni „Zofiówka”. Na znajdującej się w centralnym punkcie rynku scenie, zbudowanej specjalnie z okazji Światowego Kongresu Górniczego, wraz z górniczymi orkiestrami koncertowali uznani wokaliści.
Prawdziwym estetycznym zaskoczeniem dla krakowian i turystów, chętnie odwiedzających królewskie miasto, były jednak artystyczne atrakcje zaplanowane wieczorem. O godz. 20., spod Auditorium Maximum, w którym odbywała się sesja plenarna Światowego Kongresu Górniczego, wyruszył w kierunku rynku pochód górniczych orkiestr oraz ubranych w odświętne górnicze mundury uczestników uroczystości.
W korowodzie jechał konno Lis Major, a za nim bryczki, w których zasiadły same tuzy – władze i specjalni goście Światowego Kongresu Górniczego oraz przedstawiciele zarządów największych polskich firm górniczych. 11 połączonych orkiestr górniczych, pod dyrekcją Zbigniewa Kusia, wykonało wiązankę popularnych utworów, ale prawdziwe wzruszenie gości wywołał specjalnie zaaranżowany na tę okazję górniczy hymn.
Zaraz po koncercie orkiestr wystąpił Zespół Pieśni i Tańca „Krakus”, który zaprezentował tańce i pieśni śląskie. Atmosfera występu była tak radosna, że do wspólnej zabawy dali się wciągnąć prezesi górniczych spółek węglowych: Mirosław Kugiel i Janusz Gajos. Wieczór zakończyło widowisko „Skok przez skórę”, prezentujące górnicze tradycje oraz chóralne odśpiewanie pieśni „Gaudeamus igitur”.
Dzień wcześniej uczestników 21. Międzynarodowego Kongresu Górniczegoo zachwycił koncert Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”. Artyści wzbudzili aplauz publiczności, prezentując nie tylko polski folklor, ale także najliczniejszych grup kongresowych gości, czyli Chin, Indii i Rosji.
Historia
Górnik wrócił do domu. Niezwykłe wydarzenie w kopalni
Przed Szybem Daniłowicza w Kopalni Soli Wieliczka przez dziesięciolecia stał Górnik – trzymetrowa figura, która dla mieszkańców Wieliczki i turystów była czymś więcej niż pomnikiem. Była symbolem górniczego charakteru tego miejsca, świadkiem tysięcy spotkań i nieodłącznym tłem pamiątkowych fotografii. W 2006 roku Górnik zniknął ze swojego miejsca. Po dwudziestu latach powrócił do domu.
