Dr Jerzy Kicki: Zawsze byliśmy z górnictwem na dobre i na złe

Dziś możemy powiedzieć - XXX Szkoła Eksploatacji Podziemnej była jedną z największych, z rekordową liczbą referatów, których łącznie z International Mining Forum (organizowane w nieco innej niż dotychczas formie) było ponad 200. Wygłoszone zostały w trakcie kilkunastu sesji tematycznych. To jest ogromny powód do satysfakcji dla organizatorów.

Było możliwe dzięki zaangażowaniu naszych najważniejszych partnerów: PGG, KGHM Polska Miedź, LW Bogdanka SA, ZGH Bolesław SA, JSW SA . Chciałbym podkreślić wspaniała współpracę z LW Bogdanka SA i szczególną rolę PGG SA. Ogromne zaangażowanie i współpraca z wiceprezesem Rajmundem Horstem na każdym etapie działań SEP, obecność dyrektorów kopalń - to spowodowało, że czuliśmy się członkami Wielkiej Rodziny Górniczej. Jednak liczba uczestników jak i referatów z wyższych uczelni był jednym z najniższych w historii. Może być też interesującym przyczynkiem do szerszej dyskusji o kondycji nauk górniczych i kształceniu kadr.

Muszę przyznać, że mamy do czynienia ze zjawiskiem niepokojącym. Zapatrzeni w pogoń za punktami tracimy powoli orientację, co naprawdę jest ważne, w coraz mniejszym stopniu koncentrujemy się na działalności naukowej rozumianej jako poszukiwanie i odkrywanie nowych wyzwań, zapoznawanie się z osiągnięciami innych oraz uczestniczenie w twórczych dyskusjach z tymi dla których działamy.

Historia Szkoły, historia kryzysów
Trzydzieści lat funkcjonowania Szkoły, to niezwykłe i rzadkie działanie przy różnych kryzysach, które dotykały górnictwo w przeszłości. Jest to możliwe tylko i wyłącznie dzięki wspaniałemu zespołowi ludzi, którzy działają ze mną od trzydziestu lat. Jest też niemała grupa najmłodszych organizatorów, widzących w tym przedsięwzięciu wielką szansę poznania arkanów przygotowania ciekawego przedsięwzięcia.

Trzeba wymienić te osoby, które są od wielu lat związane ze SEP: Jacka Jarosza, Artura Dyczko, Eugeniusza Jacka Sobczyka, Dominika Galicę, Rafała Poloka, Krzysztofa Stachurskiego oraz Pawła Kamińskiego z AGH. Szczególne uznanie należy się Barbarze Marchewczyk i Małgorzacie Boksie, działającym nieco w cieniu programowych działań i sporów. W pierwszych latach Szkoły działali z nami Zenon Pilecki i Piotr Saługa. Nie sposób wymienić wszystkich.

Pomaga też parasol samodzielności pod jakim możemy działać w Instytucie Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią Polskiej Akademii Nauk. Zawsze byliśmy z górnictwem na dobre i na złe.

Jak mówi jedno z ciekawszych powiedzeń jakie ostatnio słyszałem: ,,Ludzie mogą wątpić w to, co mówisz, ale uwierzą w to, co robisz”. Dziękujemy tym, którzy nam uwierzyli i ciągle nam wierzą, że takie spotkania mają głęboki sens.

Kłopoty i zagrożenia
Pytano mnie, skąd ten pomysł sesji plenarnej „Nowe cele klimatyczne – skutki dla górnictwa”? Komisja Europejska przyjęła największą w historii UE reformę klimatyczno-energetyczną, której celem jest zredukowanie do 2030 r. emisji CO2 w co najmniej 55 proc. (pakiet Fit for 55) w stosunku do 1990 r. Te zmiany odczuje nasze górnictwo, ale też i my wszyscy.

Nas interesowały skutki dla górnictwa i występujący mocno nam je naświetlili. Prezesi największych spółek górniczych przedstawili działania swoich firm wpisujące się w ograniczenie zmian klimatu. Niewątpliwie jednym z najciekawszych było przedstawienie kłopotów i zagrożeń, które nas czekają, jeżeli nie będziemy prowadzili skoordynowanych działań związanych z reformą energetyki.

Szkole tradycyjnie towarzyszyły też wydarzenia kulturalne. Podczas tej edycji wybraliśmy – biorąc pod uwagę czas pandemii - koncert organowy w największym kościele Krakowa, jakim jest Bazylika Bożego Ciała. Organizowany z ogromnymi perypetiami różnej natury okazał się koncertem dla koneserów muzyki organowej, którzy przyjęli go z entuzjazmem.

Warto wspomnieć, że tym koncertem dorzuciliśmy cegiełkę na rzecz doprowadzenia organów, jednego z najciekawszych instrumentów w Polsce, do stanu pełnej używalności (brak im jest trzech głosów, co jest nie do zauważenia nawet dla znawcy muzyki organowej).

Tradycyjnie wspaniale zostali przyjęci występujący na uroczystej gali w Teatrze im. Juliusza Słowackiego młodzi małopolscy muzycy z Fundacji Pro Musica Bona, którą wspieramy od lat, a wielkim zaskoczeniem był krótki koncert na marimbie (odmiana ksylofonu z rezonatorami, używana w południowej i środkowej Afryce oraz Ameryce Środkowe – przyp. red.). Warto przypomnieć, że przed laty na naszej gali wystąpił Szymon Nehring jeden z najciekawszych pianistów młodego pokolenia, najlepszy z Polaków na poprzednim Konkursie Chopinowskim, uczestnik aktualnie trwającego konkursu, któremu mocno kibicujemy.

SEP wraca w lutym
Kolejną Szkołę Eksploatacji Podziemnej organizujemy w lutym 2022 r. Ktoś może może zapytać dlaczego. Po pierwsze: chcemy wrócić do terminu, w którym to wydarzenie jest obecne w świadomości naszych uczestników i za ich wielką aprobatą chcemy je organizować. Dawali temu wyraz w licznych rozmowach w trakcie Szkoły. Po drugie - to będzie próba innego spojrzenia na organizację naszego wydarzenia z dominacją ciekawych wystąpień spoza Polski i szerszą próbą przedstawienia tego, co ciekawe i interesujące w górnictwie europejskim i na świecie. Po trzecie – oczekujemy zdecydowanie więcej refleksji i dyskusji nad tym, co nas czeka. Górnictwo zawsze będzie obecne na mapie działań gospodarczych i coraz częściej jest branżą, która wdraża jako jedna z pierwszych najnowsze techniki i technologie wpisujące się w proces cyfryzacji wszystkiego co nas otacza.

Światowe górnictwo znakomicie przetrwało czas pandemii i zderzenie z „Czarnym Łabędziem”, czyli zdarzeniem z rodzaju nieprzewidywalnych, które kształtują nasze życie, jak to ujmuje Nassim Taleb – jeden z najciekawszych myślicieli na progu XXI wieku. Dla wielu może wydawać się to zaskakujące, ale kolejny raz surowce mineralne wróciły do aktywnej gry w życiu gospodarczym. Przyczyny tego powrotu są bardzo różne, ale o tym może szerzej porozmawiamy na XXXI Szkole.

W galerii: migawki z trzydniowych obrad jubileuszowej Szkoły Eksploatacji Podziemnej. Zdjęcia: Maciej Dorosiński