Górnictwo: jedno porozumienie, dwie strony medalu

fot: Andrzej Bęben/ARC

Śląskie górnictwo jest zagrożone również przez krajową konkurencję - uważa prof. Marek Szczepański

fot: Andrzej Bęben/ARC

Kto zyskał, kto stracił na porozumieniu kończącym protest w sosnowieckiej kopalni Kazimierz-Juliusz? Dla portalu górniczego nettg.pl wydarzenie, o którym było głośno w całej Polsce, komentuje socjolog prof. MAREK SZCZEPAŃSKI...

Porozumienie ws. kopalni Kazimierz-Juliusz ma, w mojej ocenie, podwójny wymiar. Z jednej strony jest ono sukcesem związkowców i górników, ale jest to sukces obliczony na bardzo krótką metę, na kilka bądź kilkanaście miesięcy. Jasne przecież jest, że nie da się wyczarować węgla tam, gdzie go nie ma. Górnicy otrzymali szansę na dalszą pracę, otrzymali zapewnienie, że zostaną zatrudnieni w innych kopalniach Katowickiego Holdingu Węglowego. I to jest jedna strona medalu, powiedziałbym taka ludzka.

A druga jest taka, że jeśli próbuje się likwidacji kopalń lub w tym przypadku kopalni, to trzeba mieć świadomość, że górnictwo węgla kamiennego to bardzo spolityzowana branża i w takich przypadkach natychmiast uruchomiona zostaje interwencja polityczna.

To co zdarzyło się w kopalni Kazimierz-Juliusz może mieć także wpływ na tych, którzy chcieliby do górnictwa i jego problemów podchodzić w sposób reformatorski, restrukturyzacyjny. Mogą mieć teraz w sobie więcej bojaźni, bo w sumie efekt tych zdarzeń jest taki, że Roman Łój przestał być prezesem KHW za - jak donoszą media - zbyt pośpieszne, zdaniem związkowców i polityków, działania. Zwłaszcza przed wyborami ta bojaźń przed jakimiś zasadniczymi ruchami w branży będzie rosła. Menedżment widzi sprawę tak: jeśli podejmujesz jakieś działania, to musisz się liczyć z konsekwencjami, łącznie z utratą stanowiska. A przecież należy założyć, że prezes Roman Łój nie podejmował decyzji sam, bez konsultacji z przedstawicielem rządu.

Widać, że problemem górnictwa jest także brak nadzoru właścicielskiego ze strony państwa. On pojawia się wówczas, gdy powstaje kolejne ognisko zapalne w branży. A ich, z tym należy się liczyć, będzie coraz więcej, bo górnictwa węgla kamiennego w obecnym kształcie i funkcjonowaniu utrzymać się nie da!

Porozumienie ws. kopalni Kazimierz-Juliusza przyniosło pijarowskie, przedwyborcze korzyści partii rządzącej. To w sumie jest przedłużeniem politycznej ciszy nad górnictwem, bo ona jest wartością bezcenną dla rządu, zwłaszcza przed wyborami...

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.

9860 sekcji w JSW i rewolucja kotwiowa. Czym fedrowano w polskich kopalniach w 1996 roku?

Co się stało z pracownikami likwidowanej kopalni Żory? Jak Knurów i Gliwice poradziły sobie z transformacją? O tym pisaliśmy dokładnie 30 lat temu w „Trybunie Górniczej” z 7 listopada 1996 roku.

Jak to było z tym węglem koksowym i dlaczego zamknięto kopalnię Bielszowice? Jacek Korski odpowiada na teorie spiskowe

Bez echa przeszła rezygnacja prezesa JSW S.A. przysłonięta Świętem Zmarłych i wydarzeniami wokół Trybunału Konstytucyjnego. To ostatnie zamieszanie jeszcze potrwa, ale nie będę się na nim skupiał – nawet prawnicy mają tu różne zdania, a ja jestem tylko inżynierem i menedżerem górniczym.

Z Wełnowca na koniec świata. Jak chłopak ze Śląska zarządza gigantyczną kopalnią na pustyni Atakama

Mateusz Moskwa pochodzi z Katowic, wykształcenie zdobywał na krakowskiej AGH, a dziś odpowiada za kluczowe operacje w jednej z największych kopalni miedzi na świecie, należącej do KGHM