Witóm piyknie. Choć to już pół tydnia minyło, ale myśla, że nic sie niy stanie, jak dzisiok pożycza (złożę życzenia) naszym kobiytkóm, babóm, dziołszkóm, frelkóm etc. Pół tydnia minyło od Święta Kobiet, kiere we tym roku uobchodzili my setny roz. A pora (kilka) dni pryndzyj (wcześniej) było świynto teściowyj.
Niekierzi godajóm, że „nieszczęścia chodzą parami”, ale to ino takie pośmiywniki (złośliwcy) uoszkliwe (ktoś nieprzyjemny, niesympatyczny). Jo teściowyj już niy móm, to niy móm z kim świyntować. Bo choć rod godóm (lubię opowiadać) wice uo teściowych – a teściowo we wicach je nojczynścij ukatrupiano (zabijana) – to przeca to sóm ino błozny (żarty).
Tadeusz Różewicz – jo godóm (ja uważam), że nojlepszy poeta polski – napisoł „Dytyramb na cześć teściowej” i doł go wydrukować (opublikował) w ksiónżce „Uśmiechy”, bo uón tyż rod błoznuje (lubi żarty). Ale „Dytyramb...” niy jest napisany dlo błoznów (dla żartów). Stoi tam napisane tak:
Za wszystkie głupie żarciki
Rzezańców z pisemek humorystycznych
Za dowcipy zięciów
Którzy piją („nasze kawalerskie”)
[...]
Pokłońcie się do samej ziemi
Głupie konie rżące na dźwięk
Tego szanownego imienia
Pisoł to, jak jeszcze miyszkoł we Gliwicach razym ze teściowóm.
Jak sie rozchodzi uo Dziyń Kobiyt, to u mie w dóma zaczyno sie go uobchodzić w Nowy Rok a kóńczy we Sylwestra. Ale jo niy je tymu rod (nie jestem z tego zadowolony); bo mie to sie podobo tako fraszka Jana Izydora Sztaudyngera:
Dniem czcić kobiety – po co?
Ja czczę kobiety – nocą.
Nojlepiyj zaczynać we sylwestrowo noc i... Nó, wiela wto poradzi!
