fot: Jarosław Galusek/ARC
Próba instalacji w Wieczorku jest niezbędna, by w przyszłości można było zbudować w Polsce system na skalę przemysłową.
fot: Jarosław Galusek/ARC
W szybie Wschodnim kopalni Wieczorek rozpoczyna się montaż rurociągu o średnicy 300 mm, którego stop zaprojektowano specjalnie do eksperymentu podziemnego zgazowania węgla w złożu. Termin próby na głębokości 400 m ustalono na grudzień tego roku. Czy wszystko uda się zgodnie z planem? Górnicy Katowickiego Holdingu Węglowego mają dobre przeczucia.
- Optymizm zawsze był, bez niego nie przystąpilibyśmy do zadania, które jest jednak utrudnieniem dla kopalni. To czynny organizm, w którym pracuje dwutysięczna załoga. A tu na barki bierzemy coś, czego do końca nie sposób przewidzieć - zastrzega Marek Pieszczek, dyrektor kopalni Wieczorek.
Tłumaczy, że próba instalacji w Wieczorku jest niezbędna, by w przyszłości można było zbudować w Polsce system na skalę przemysłową. - Śmiało patrzymy w przyszłość, nicnierobienie to stanie w miejscu - stwierdza szef kopalni, podkreślając, że trzeba szukać innowacji technologicznych, by jak najefektywniej wykorzystać obfitość rodzimego surowca, którego obecnie nie zakwalifikowano do tzw. zasobów operatywnych. Gdyby nawet wyniki nie były do końca pomyślne, górnicy z Wieczorka stworzą naukową bazę dla następców, którzy będą kiedyś próbowali pokonać bariery, które poznamy już w grudniu.
W szybie Wschodnim i chodniku eksperymentalnym montowane są właśnie podpory dla rurociągu. Kopalnia podpisała niedawno umowę na wywiercenie wiązki trzech kilkudziesięciometrowej długości otworów z różnych kierunków, o średnicach 150 mm, 300 mm i 98 mm, które zbiegną się ze sobą w georeaktorze z jak największą precyzją. Wydrąży je do końca listopada specjalistyczna firma geologiczna. Budowany jest też zapasowy rurociąg bezpieczeństwa o średnicy 100 mm do zatłaczania azotu, w razie konieczności błyskawicznego ugaszenia georeaktora. We wrześniu projekt techniczny całej próby zaakceptować ma Komisja ds. Zagrożeń Naturalnych WUG.
Rury do odprowadzania gazów wylotowych kojarzą się z kosmicznymi technologiami, których nie spotyka się na co dzień w przemyśle.
- Bezpieczeństwo eksperymentu zależy od tego, czy rurociąg wytrzyma ekstremalne warunki chemiczne, ciśnienie i wysoką temperaturę - mówi dyrektor Pieszczek. Zapewni to specjalny stop z domieszką chromu, z którego powstaną rury. Będą odporne na żrące chemikalia, a ich połączenia nie mogą się rozszczelnić, gdy spaliny (wypychane z prędkością 20 m na sekundę) osiągną temperaturę aż 430 stopni Celsjusza. W tym samym czasie na zewnątrz rurociąg nagrzeje się zaledwie do 25 stopni Celsjusza, dzięki pokryciu go na kilkuset metrach cynkową otuliną.
