fot: SMZT
W marcu tego roku „Zwyczaje związane z kultem św. Barbary oraz tradycje górników kopalni kruszcowych na ziemi tarnogórskiej” zostały wpisane na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego
fot: SMZT
W sobotę, 28 października, o godz. 19.30 w kościele św. Ap. Piotra i Pawła w Tarnowskich Górach odbędzie się Misterium św. Barbary. Będzie to uroczyste wydarzenie, podczas którego artyści zaśpiewają i zagrają na instrumentach m.in. godzinki z modlitewnika z 1747 r. Całości dopełnią graficzne wizualizacje.
Jak informuje Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej, w programie są także utwory wielkich kompozytorów, takich jak Vivaldi, Zimmer i Puccini. Zaśpiewają i zagrają przede wszystkim Zespół in Tempore, któremu zadyryguje Bartłomiej Kwiatkowski oraz Orkiestra Kamiliańska pod dyrekcją Olka Königa.
To pierwsze uroczyste misterium w Tarnowskich Górach, którego pomysłodawcą jest Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Tarnogórskiej. W marcu tego roku „Zwyczaje związane z kultem św. Barbary oraz tradycje górników kopalni kruszcowych na ziemi tarnogórskiej” zostały wpisane na Krajową Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. Decyzja ministra kultury to przede wszystkim zobowiązanie, żeby dbać, a co za tym idzie upowszechniać tradycje wśród mieszkańców. Stąd właśnie pomysł zorganizowania misterium i to w miejscu, w którym nadal można oglądać XVIII-wieczną księgę bractwa św. Barbary z papieską bullą.
Godzinki ku czci św. Barbary pochodzące z Modlitewnika Bractwa św. Barbary z 1747 roku zostały opracowane muzycznie przez Bartłomieja Kwiatkowskiego, obecnego organistę kościoła pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tarnowskich Górach. Początki tego nabożeństwa sięgają XV wieku i są wzorowane na modlitwie brewiarzowej odmawianej przez duchownych o różnych porach dnia.
Bulla, z łacińskiego oznaczająca pieczęć, to wyjątkowy akt, który kształtuje wiarę, dyscyplinę i życie Kościoła. Dokument zaczyna się od tytułu, który zawiera imię papieża, po czym występuje zwrot, „ad perpetuam rei memoriam” (łac. na wieczną rzeczy pamiątkę). Następnie zaczyna się już właściwy tekst, pod którym jest umieszczona ołowiana pieczęć. Bulle początkowo były sporządzane na papirusie a od XI wieku na pergaminie. Tradycja bulli sięga średniowiecza, a nawet wcześniej. Najstarsza zachowana bulla to ta wydana przez papieża Jana III (pontyfikat 561-574 r.). Wraz z rozwojem Kościoła, bulla stała się środkiem komunikacji papieża z wiernymi i całym chrześcijańskim światem. To dokumenty o ogromnym znaczenie dla kształtowania struktury kościelnej, ustanawiania doktryn wiary, kanonizacji świętych oraz regulowania kwestii moralnych i prawnych. Bulla papieska to nie tylko zbiór słów na papierze, lecz głos Następcy Świętego Piotra, który wciąż kieruje Kościołem na drodze wiary. To potężna pieczęć, której dziedzictwo przekracza granice czasu i miejsc, przemawiając do nas dzisiaj tak samo mocno, jak czyniło to wieki temu.
W ostatnich miesiącach z inicjatywy SMZT udało się nawet przetłumaczyć bullę, która rozpoczyna księgę tarnogórskiego bractwa. Zadania podjął się ks. prof. dr hab. nauk teologicznych Norbert Widok z Uniwersytetu Opolskiego.
