Stadion Śląski: czekając na lepsze dni

"Chorzowski gigant" lub "chorzowski stutysięcznik" - pod takimi nazwami Stadion Śląski jest znany w Polsce. Od kilku lat podejmowane są starania, by obiekt, na którym niejednokrotnie triumfowali polscy sportowcy, stał się konstrukcją na miarę XXI wieku. 

Decyzja o budowie Stadionu Śląskiego zapadła na przełomie 1951 i 1952 r. Usytuowanie Ośrodka na terenie tworzonego wówczas największego parku miejskiego w Europie - Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie - było jednym z najważniejszych założeń jego funkcjonalności, czyli dostępności dla mieszkańców regionu. Autorem projektu Stadionu był Julian Stefan Brzuchowski. Obiekt został ukończony latem 1956 r. Jego oficjalna inauguracja miała miejsce 22 lipca 1956 r. i nie była szczęśliwa dla polskich piłkarzy. W towarzyskim spotkaniu przegrali 0:2 z reprezntantami NRD.  

Początkowo trybuny stadionu mogły pomieścić 80 000 widzów, jednak z miejscami stojącymi pojemność obiektu sięgała 100 000. Już od pierwszych organizowanych imprez artystycznych, kulturalnych i sportowych, obiekt stał się miejscem najważniejszych wydarzeń nie tylko w skali regionu, ale także całego kraju.

W październiku 2009 roku arena główna obiektu została zamknięta. Do dyspozycji pozostały tylko boiska treningowe na przedpolu wschodnim Stadionu oraz część hotelowo-restauracyjna wraz z szatniami zawodników.

Po przebudowie stadion zyska zadaszenie, telebimy, nowy system nagłośnienia i monitoringu. Ilość miejsc na trybunach zwiększy się z 47 tys. do ponad 55 tys. miejsc. Powstać ma również profesjonalna bieżnia, co umożliwi organizowanie międzynarodowych imprez lekkoatletycznych. Obiekt ma zwiększyć swoją funkcjonalność i konkurencyjność oraz ma być gotowy do przyjmowania najbardziej wymagających imprez sportowych i kulturalnych.

W galerii: Stadion Śląski i Park Śląski widziane z lotu ptaka (zdjęcia: Stadion Śląski, Mariusz Madala)