fot: Maciej Dorosiński
W akademii dla górników przygotowały przedszkolaki i uczniowie z placówek działających w rejonie Kazimierza Górniczego i Juliusza
fot: Maciej Dorosiński
W Zagłębiu Dąbrowskim nie ma już żadnej kopalni węgla kamiennego, ale to nie stoi na przeszkodzie, by górnicze tradycje były tu pielęgnowane. Tak jest w Kazimierzu Górniczym – dzielnicy Sosnowca – w której do 2015 r. wydobywano węgiel w KWK Kazimierz-Juliusz. To właśnie w Miejskim Domu Kultury w Kazimierzu w piątek, 3 grudnia, miała miejsce szczególna uroczystość „Barbórka 2022 – od maluchów dla górników”. Jej inicjatorami byli sosnowieccy radni Łukasz Krawiec i Joanna Jończyk.
Salę MDK zajęli m.in. byli górnicy Kazimierza-Juliusza, a także obecni pracownicy przemysłu wydobywczego. Ubrani w mundury mieli okazję obejrzeć, co przygotowały dla nich przedszkolaki i najmłodsi uczniowie szkół podstawowych. Salę licznie wypełniły oczywiście rodziny gwiazd wieczoru. Bliscy mocno trzymali kciuki za młodych artystów. Ci dali radę i próżno było u nich szukać oznak tremy.
W programie znalazły się piosenki, występy taneczne, a także wiersze. Przy takiej okazji nie mogło zabraknąć „Górniczego walczyka”, który rozruszał zgromadzoną widownię. Wśród widzów byli m.in. parlamentarzyści - senator Joanna Sekuła, posłanka Barbara Dolniak oraz poseł Mateusz Bochenek. Samorząd był reprezentowany przez sosnowieckich radnych i prezydenta Sosnowca Arkadiusza Chęcińskiego.
Gospodarz miasta podkreślił w czasie wydarzenia, że należy pamiętać o przemysłowym rodowodzie miasta i należy podtrzymywać takie tradycje pomimo tego, że górnictwo już pożegnało się ze stolicą Zagłębia Dąbrowskiego.
Imprezę w MDK Kazimierz zwieńczył występ Sosnowieckiej Orkiestry Dętej. Mieszkańcy Kazimierza Górniczego i Juliusza usłyszą ją ponownie w niedzielę rano. Muzycy zafundują im bowiem pobudkę na Barbórkę.
Ponadto 4 grudnia w kościele pw. NMP Częstochowskiej o godz. 11.30 odbędzie się msza barbórkowa. Warto dodać, że świątynia powstała z budynku zbornego (cechowni) kopalni Kazimierz, który w 1924 r. został zaadoptowany do celów sakralnych przez Hugo Kudera.
