Pisaliśmy 30 lat temu: Zmniejszenie zatrudnienia miało dwa powody: spadek zapotrzebowania na węgiel w latach 1989-1992 o prawie 1/3 i konieczność obniżania kosztu własnego wydobycia w kopalniach

Okładka 27 numeru TG z 1995 r.

Zapraszamy do lektury tekstów, które ukazały się w „Trybunie Górniczej” dokładnie 30 lat temu, czyli w 1995 r. O czym wówczas pisaliśmy?

6 lipca 1995 r. ukazał się 27 (57) numer „Trybuny Górniczej”. Czołówkowy tekst miał tytuł „Postrach cienkich pokładów” i dotyczył inwestycji w kopalni Ziemowit.

„Zainteresowanie środowiska górniczego wzbudziła prezentacja kombajnu ścianowego KSE-1000 wykonanego przez tandem Komag - Zamet na użytek kopalni Ziemowit” - pisaliśmy w 27 numerze TG z 1995 r.

W tym wydaniu TG wróciliśmy także do tematu restrukturyzacji zatrudnienia w górnictwie. W tekście „Tyle pracy, ile sprzedanego węgla” przypomnieliśmy, że rozpoczęty w roku 1993 proces restrukturyzacji górnictwa węgla kamiennego zakładał konieczność zmniejszenia zatrudnienia w tej branży. „Dwa podstawowe powody generowały te działania - spadek zapotrzebowania na węgiel w latach 1989-1992 o prawie 1/3 i konieczność obniżania kosztu własnego wydobycia w kopalniach. Restrukturyzacja zatrudnienia uznana została z racji uwarunkowań społecznych oraz oddziaływania na akumulację produkcji węgla, jako jeden z kluczowych problemów, którego właściwe rozwiązywanie zadecyduje w znacznym stopniu o powodzeniu całego procesu restrukturyzacji górnictwa" - pisaliśmy w tym numerze gazety.

Ile osób było wtedy zatrudnionych w górnictwie?

Poziom zatrudnienia w skali wszystkich kopalń węgla kamiennego obniżył się ze stanu 368,9 tys. pracowników w grudniu 1990 r. do stanu 276,4 tys. w maju 1995 r., tj. o 92,5 tys. pracowników. W okresie maj 1993 r. - maj 1995 r. zatrudnienie spadło ze stanu 324,3 tys. do stanu 276,4 tys., tj. o 47,9 tys. pracowników” – wyliczaliśmy w wydaniu gazety sprzed 30 lat.

W gazecie nie zabrakło też relacji z wyjazdu ostatniej tony węgla z kopalni Paryż. Wydobycie węgla zakończono tam 30 czerwca 1995 r., Wtedy w Paryżu pracowało jeszcze 1000 osób. „W lipcu ma być już 700, pod koniec roku 500. W następnym roku do ostatecznej likwidacji potrzebnych będzie niewielu ponad 100. Mimo ministerialnych zapewnień, że żaden dołowy górnik nie straci pracy, przed „paryżanami” zatrzaskują się drzwi innych kopalń. W Paryżu pod ziemią pozostanie ponad 3 mln ton węgla... Węgiel mamy w kilku kawałkach. Dojście do niego i wydobycie byłoby niezwykle kosztowne” – pisaliśmy w tekście „Miękkie lądowanie w Paryżu”.

Co słychać w Gliwickiej Spółce Węglowej? „Zasadnicze szkoły górnicze GSW opuściło w czerwcu 393 dyplomantów, którzy swoje dalsze losy będą już kształtowali samodzielnie. Jak wynika z ich wcześniejszych deklaracji, 29 z nich zamierza kontynuować naukę w trzyletnim technikum górniczym, a 26 z góry zrezygnowało z pracy w kopalniach. Razem z kolegami ZSG ukończyło także 17 dziewcząt, które, niestety, nie znajdą posad w kopalniach. Kopalnie zaproponowały zatrudnienie wszystkim zdolnym do pracy pod ziemią, czyli 321 absolwentom” – wyliczaliśmy.

W tym numerze gazety zajrzeliśmy też do Jastrzębskiej Spółki Węglowej. „Po przeanalizowaniu wyników finansowych poszczególnych kopalń tej spółki w latach 1993 i 1994 trzy zakłady górnicze: Krupiński, Morcinek i Zofiówka zobowiązane zostały do opracowania wewnętrznych programów naprawczych przedstawiających kroki zmierzające do poprawienia ich kondycji finansowej w roku 1995 i w latach następnych. Każda z wymienionych kopalń ma swoje specyficzne problemy do rozwiązania. I tak w KWK Zofiówka zmniejszony winien być zakres robót chodnikowych, zracjonalizowane zatrudnienie i utrzymane w bieżącym roku wydobycie na poziomie 11,5 tys. ton/dobę” – pisaliśmy w 27 numerze gazety.

Informowaliśmy tez, że w KWK Morcinek zasadniczą kwestią jest utrzymanie produkcji na poziomie 5830 t/d, co może być zagrożone dużą koncentracją wydobycia z jednej ściany, a także przygotowanie kopalni, poprzez zintensyfikowanie robót przygotowawczych, do stabilizacji wydobycia na poziomie 6 tys. t/d. Natomiast w KWK Krupiński problemy z eksploatacją ściany D-2 stanowią zagrożenie dla planowanej średniej wielkości wydobycia na poziomie 6280 t/d i sprowadzają ją do realnego spadku do 5600 t/d. „Kopalnia ta dla uzyskania rentowności musi zwiększyć wydobycie do 6600 t/d” – informowaliśmy.

Przypomnieliśmy też, że od 1 lipca 1995 r. kończy definitywnie swój samodzielny byt kopalnia Rymer w Rybniku - Niedobczycach stając się ruchem KWK Chwałowice.

„Zniknie w ten sposób jedynie odrębna struktura administracyjna tej kopalni, która w sensie geologicznym i tak była już częścią kopalni z którą się łączy. Dla załogi Rymera scalenie z zasobnym w złoża zakładem zwiększa gwarancje zatrudnienia - nie tylko dla nich, ale także dla następnych pokoleń, bowiem żywotność Chwałowic ocenia się na ok 100 lat” – przypomnieliśmy.

W rubryce „Górnicza statystyka” podaliśmy, że od początku roku do 4 lipca wydobyto 67 852 997 t węgla (plan zakładał 69 667 239); w tym okresie wyeksportowano 18 918 494 t, a na zwałach zalegało 3 053 397 t węgla.