Reparacje za starty poniesione w wojnie klimatycznej

Minister środowiska Marcin Korolec uznał za przedwczesne przyjmowanie w UE wewnętrznych celów redukcji emisji gazów cieplarnianych po 2020 r.

Już na otwarciu konferencji klimatycznej w Egipcie (7 - 18. 11) doszło do nieprzyjemnych wydarzeń dla organizatorów tej imprezy. Oto, szereg krajów Afryki zażądało reparacji klimatycznych, argumentując, że miliony ton dwutlenku węgla wydzielanego podczas rozwoju przemysłowego najbardziej rozwiniętych krajów świata wyrządziło im nieobliczalne szkody klimatyczne, które państwa te teraz winne im to wynagrodzić.

Najważniejsze światowe agencje medialne, ledwie o tym wspominają, koncentrując swoją uwagę na wystąpieniach ich przywódców politycznych domagających się znacznie zaostrzonej redukcji paliw kopalnych, których spalanie powoduje ich emisję i jak głoszą prowadzą do apokaliptycznej katastrofy klimatycznej. Od strony retorycznej ich wypowiedzi istotnej jest, że na ogół ateistyczne kręgi polityczne, najchętniej posługują argumentami zaczerpniętymi z Biblii.

Z całkiem innych powodów hinduski portal internetowy Countercurrents.org nie zostawia przysłowiowej suchej nitki na celach, metodach i głoszonych hasłach na tej konferencji. Portal pisze, że prawo międzynarodowe wymaga, aby kraj dokonał „pełnego zadośćuczynienia” za szkody, które wyrządził poprzez akty szkodliwe na poziomie międzynarodowym. Jednak, jak pokazał COP27 i wszystkie poprzedzające ją konferencje klimatyczne, kraje nieproporcjonalnie odpowiedzialne za zanieczyszczenie gazami cieplarnianymi (GHG) ignorują ten obowiązek prawny.

Portal ten z sarkazmem odnotowuje, że konferencja klimatyczna COP27, która trwa w Egipcie, jest porażką zrodzoną z neoliberalnej chciwości. Dlatego. COP27 ignoruje fundamentalne realia ceny emisji dwutlenku węgla i długu węglowego, jaki kraje Północy mają względem państw Południa. Kraje rozwijające się szacują, że rozwinięte współczesne państwa wyemitowały około 12 Gt ton CO2 (12 mld ton CO2) w latach 1751-1900 oraz na 334 Gt CO2 w latach 1901-2008, co daje łącznie 346 Gt CO2-e w okres 1751-2008.

Większość tych zanieczyszczeń miała miejsce w ostatnim półwieczu w wyniku użytkowania gruntów, wylesiania i rosnącej eksploatacji węgla, ropy i gazu.

W liście z 2008 roku do australijskiego premiera Kevina Rudda, dr James Hansen z NASA przedstawił zestawienie globalnej odpowiedzialności za zanieczyszczenie CO2 pochodzące z paliw kopalnych w latach 1751-2006. Zadłużenie rozwiniętych krajów, które winno być wypłacone ich biedniejszym partnerom, przy rzeczywistej cenie tony dwutlenku węgla szacowanej na 200 USD obciąża je suma 260 bilionów USD. Z tego najwięcej do zapłacenia mają USA – 60 bilionów USD, Kanada i Australia po 57 bilionów USD oraz Chiny – 36 bilionów USD.

W ten sposób zachodnie kraje, które przez blisko pół wieku kreowały teorię „ocieplenia klimatu, teraz jakby wpadły we własne jej sidła. Mają one do wyboru, albo zapłacą owe 260 bilionów USD, co z praktycznego bilansu ich finansów jest niemożliwe, albo porzucą tę teorię szukając jakiejś jej zastępczej namiastki, co jest dużo łatwiejsze i znacznie mniej kosztowne. Należy oczekiwać, że teoria ocieplenia klimatu wobec wspomnianego długu zacznie umierać śmiercią naturalną.

Z polskiego punktu widzenia jesteśmy zabezpieczeni przez tego typu reparacjami. Do 1918 roku mają je płacić państwa zaborcze i okupacyjne w czasie II wojny światowej. Po tym terminie wielkość należnych nam do tego czasu reparacji winna w przybliżeniu równać się długom pochodzącym z tego tytułu.