Prawo do emerytury górniczej - SIP, drużyna ratownicza

Okres pełnienia funkcji zakładowego społecznego inspektora pracy, w którym pracownik wykonywał zjazdy pod ziemię, może być uznany za pracę górniczą. W tym celu należy przedstawić miesięczny wykaz zjazdów. Zaliczeniu do pracy górniczej podlegają miesiące, w których co najmniej połowę dniówek roboczych pracownik przepracował pod ziemią (wykonał zjazdy). Jeżeli w danym miesiącu były np. 23 dni robocze i pracownik wykonał minimum 12 zjazdów pod ziemię, miesiąc ten będzie uwzględniony jako miesiąc pracy górniczej. Do dniówek (zjazdów pod ziemię) przepracowanych pod ziemią uwzględnieniu podlegają także np. okresy urlopu wypoczynkowego, kursy, szkolenia, delegacje służbowe i inne absencje pozostające w związku z wykonywaną pracą, za które pracownik zachował prawo do wynagrodzenia. Art. 50d ust 1 ustawy emerytalnej stanowi, iż przy ustalaniu prawa do górniczej emerytury pracownikom zatrudnionym pod ziemią oraz w kopalniach siarki i węgla brunatnego zalicza się w wymiarze półtorakrotnym następujące okresy pracy na obszarze Państwa Polskiego: 1) w przodkach bezpośrednio przy urabianiu i ładowaniu urobku oraz przy innych pracach określonych w ustawie 2) w drużynach ratowniczych. Ustawa mówi o zaliczeniu w wymiarze półtorakrotnym okresów wskazanych w pkt 1 i 2 pracownikom zatrudnionym pod ziemią. Zatem dotyczy pracowników, którzy wykonują pracę górniczą pod ziemią, a za taką uznajemy pracę, którą przez co najmniej połowę dniówek roboczych pracownik przepracował pod ziemią (wykonał zjazdy). Jeżeli społeczny inspektor pracy wykazem zjazdów udowodni wykonywanie pracy górniczej pod ziemią (połowa zjazdów w miesiącu) i na ten sam okres przedstawi zaświadczenie potwierdzające, iż jest czynnym członkiem w drużynie ratowniczej w charakterze ratownika, to okres tej pracy będzie zaliczony w wymiarze półtorakrotnym przy ustaleniu prawa do górniczej emerytury w wieku 50 lub 55 lat.