Pisaliśmy 30 lat temu: Jeżeli górnictwo produkować będzie drogi węgiel, to trzeba go będzie zastąpić węglem pochodzącym z importu? Długo, długo nie...

Okładka „Górniczej” nr 22 z 3 listopada 1994 r.

Przez cały 2024 rok świętujemy 30-lecie założenia „Trybuny Górniczej”. Naszym Czytelnikom przypominamy najciekawsze fragmenty tekstów, które w tygodniku ukazywały się dokładnie 30 lat temu. Zapraszamy do lektury!

3 listopada 1994 r. ukazał się 22. numer „Trybuny Górniczej”. W tym wydaniu gazety czołówkowy materiał był poświęcony problemowi importu węgla. „Nie mogą spać spokojnie” – tak brzmiał jego tytuł. A w tekście dziennikarz pisał: „Węgiel importowany długo nie będzie konkurentem dla węgla krajowego. Są aż trzy tego przyczyny: techniczna, technologiczna i ekonomiczna. Problem techniczny sprowadza się do tego, że praktycznie nie można węgla importowanego sprowadzać do kraju w większych ilościach. Żaden z pirsów w polskich portach, poza pirsem rudnym, nie jest przygotowany do wprowadzenia węgla na ląd. Problem ekonomiczny polega na tym, że węgiel importowany jest nadal droższy od węgla kamiennego”.

„Problem technologiczny polega na tym, że na rynkach światowych oferowany jest węgiel bardzo dobrej jakości. Zawartość popiołu w oferowanych węglach amerykańskich wynosi od 10 do 15 proc., południowo-afrykańskich 16 proc., australijskich 14 proc., kolumbijskich 8 proc., indonezyjskich do 3 proc., chińskich 7-13 proc., w Amsterdamie/Rotterdamie 16 proc., w węglach ukraińskich 15-16 proc. A jaki węgiel potrzebują polskie elektrownie i elektrociepłownie? Specjaliści wiedzą, że polskie elektrownie budowane były z myślą o spalaniu węgla surowego (niewzbogaconego) o dużej zawartości popiołu. Gwarancyjna zawartość popiołu dla zainstalowanych kotłów dla większości elektrowni wynosi pomiędzy 18 a 35 proc. popiołu, a dla elektrociepłowni 18-25 proc.” – wyliczał skrupulatnie autor.

W tekście „Dziś problem Polski, jutro – Europy” podsumowaliśmy konferencję „Restrukturyzacja – zagrożenie czy szansa”, którą zorganizowała Śląsko-Dąbrowska Solidarność. „W województwie katowickim w sposób sztuczny zamrożono poziom bezrobocia strukturalnego, gdy będzie zgoda na poważne procesy restrukturyzacyjne, bezrobocie znacznie wzrośnie. Od kilku lat następuje tu spadek liczby miejsc pracy i spadek zatrudnienia, odpływ ludności do innych regionów i odpływ ludności z miast” – informowaliśmy.

Pochyliliśmy się także nad rynkiem niemieckim. „Z uwagi na ochronę rodzimego przemysłu węglowego import węgla do RFN od roku 1957 był limitowany licencjami. Obecnie restrykcje są coraz bardziej liberalne. Rynek niemiecki importuje aktualnie około 12-13 mln ton węgla, głównie energetycznego. Od roku 1996 import węgla do Niemiec będzie prawdopodobnie szybko wzrastał i według prognoz w roku 2000 osiągnie około 34 mln ton, w tym około 6 mln ton węgla koksowego” – wyliczaliśmy.

W tym wydaniu TG opublikowaliśmy rozmowę z mgr. inż. Tadeuszem Zygadłowiczem, wiceprezesem ZG Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa. „Nasza organizacja obejmuje wszystkie branże górnictwa z wyjątkiem nafty i gazu. Powiedziałbym zatem, że jest to kształtowanie opinii, oceny dotyczących górnictwa. Wiadomo, że chociażby o opłacalności górnictwa w kraju mówi się różnie. My chcielibyśmy dawać profesjonalną ocenę wszystkich kierunków działania zarówno rządu, jak i poszczególnych koncernów w zakresie górnictwa” – mówił nasz rozmówca.

W 22. numerze „Trybuny Górniczej” pisaliśmy także o tragicznym wypadku w kopalni Wieczorek. „Dawno w kopalni Wieczorek nie było tąpnięcia o takiej sile. Wystąpiło 27 października w rejonie oddziału G-1. Jego epicentrum zlokalizowano poniżej ściany około 190 metrów w piaskowcu zalegającym nad pokładem 501, a skutki tąpnięcia to między innymi zawał węgla w ścianie 181 na 50-metrowym odcinku. Chwilę przed zawałem wychodziło ze zmiany 22 górników. W pewnym momencie kombajnista przypomniał sobie o torbie, którą zostawił. Wrócił po nią. Potem nastąpiło tąpnięcie. Mimo że akcję ratowniczą rozpoczęto natychmiast jak tylko uspokojeniu uległo wytężenie górotworu, ratownikom udało się dotrzeć do kombajnisty parę minut po jego śmierci” – relacjonowaliśmy.

„Szyb Giszowiec” – taki tytuł nosił krótki tekst o uroczystym poświęceniu nowego szybu Giszowiec. Naczelny inżynier i zastępca dyrektora KWK Wieczorek mgr inż. Ryszard Sarnek mówił o tym, że była to inwestycja dość skomplikowana technicznie. „Modernizacja polegała na zmianie maszyny wyciągowej wieży szybowej, uzbrojeniu szybu wraz z modernizacją głównych poziomów. W uruchomionym szybie Giszowiec będą materiały, którymi dotąd przeciążone były szyby peryferyjne. Kolejny krok na drodze modernizacji kopalni (polegającej przede wszystkim na zmniejszeniu powierzchni) to ograniczenie rejonu Roździeńskiego i przejście załogi na szyb Pułaski, ale to czas przyszły” – informował naczelny inżynier.

Nasz dziennikarz w tekście „Osłony czekają” pisał o tym, że „do końca września br. ze świadczeń z tytułu osłon socjalnych w kopalniach wchodzących w skład Katowickiego Holdingu Węglowego skorzystało… 12 pracowników. W 1993 r. 3 pracowników przeszło na urlop górniczy, a 5 podjęło zasiłek socjalny. W ciągu 3 kwartałów br. tylko jeden pracownik zdecydował się na urlop górniczy, a trzech na zasiłek socjalny. Byli to pracownicy z kopalń: Murcki, Kazimierz-Juliusz, Katowice, Śląsk, Niwka-Modrzejów i Staszic”.

W specjalnej rubryce „Kęsy i miał” pisaliśmy z kolei: „Główną kopaliną użyteczną Estonii są łupki bitumiczne. Firma Eesti Polevkivi wydobywa ich 15 mln ton (1993 r.) w 6 podziemnych i 3 odkrywkowych kopalniach zatrudniających 9600 ludzi”.

W rubryce „Górnicza statystyka” podaliśmy, że od początku roku do 31 października wydobyto 109 344 114 t węgla (plan zakładał 113 280 041 t); w tym okresie wyeksportowano 23 185 398 t, a na zwałach zalegało 2 710 510 t węgla.