fot: Kajetan Berezowski
Trudno chyba znaleźć bardziej oryginalny ołtarz, niż ten, ustawiony w prezbiterium Kościoła pod wezwaniem Św. Barbary w Bytomiu
fot: Kajetan Berezowski
Trudno chyba znaleźć bardziej oryginalny ołtarz, niż ten, ustawiony w prezbiterium Kościoła pod wezwaniem Św. Barbary w Bytomiu. Przedstawia on scenę, w której klęcząca Św. Barbara odbiera od Matki Boskiej Dzieciątko Jezus.
Co inspirowało artystę Georgia Schreinera, który stworzył to dzieło z początkiem lat trzydziestych ubiegłego stulecia? Zapytaliśmy o to ks. proboszcza Eugeniusza Gogolińskiego.
- Dokładnie 10 maja 1931 r. kardynał Adolf Bertram dokonał uroczystej konsekracji nowo wybudowanej świątyni pod wezwaniem Św. Barbary. Rok później 28 kwietnia 1932 r. erygował parafię pod wezwaniem Św. Barbary, która została wydzielona z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Trójcy Świętej. On też ufundował ołtarz główny dla kościoła. W tej scenie jest niejako zinterpretowana historia powstania naszej parafii – wyjaśnia proboszcz.
Dodajmy, że to właśnie z parafii Mariackiej, najstarszej w Bytomiu, a ongiś jedynej, powstawały kolejne.
Kościół parafialny św. Barbary, położony w pobliżu placu Słowiańskiego, jest wspaniałym przykładem architektury sakralnej okresu międzywojennego, harmonijnym zestawieniem modernizmu z elementami neoromańskimi. Wzniesiono go według projektu znanego architekta Arthura Kicktona. Wnętrze o układzie bazylikowym pokrywają współczesne malowidła o treści maryjnej. Ozdobą kościoła jest mozaikowa Droga Krzyżowa monachijczyka Antona Figela, którego autorstwa są również mozaiki na łuku tęczowym, wyobrażające lud śląski i górników adorujących świętą Barbarę.
Tragiczna jest historia dzwonów kościelnych. W 1932 r. kościół otrzymał pięć dzwonów z fili firmy Otto Hemelingen z Bremen. Dzwony te potrafiły wydzwaniać trzy motywy: "Salve Regina", "Ite missa est" i "Te Deum". W 1942 r. zostały zarekwirowane na cele wojenne. Pozostał tylko jeden mały dzwon ważący 730 kg.
Parafia Świętej Barbary liczyła na początku II wojny światowej około 11500 wiernych, to więcej niż dziś. Pierwszym jej proboszczem został ks. Wilhelm Porwoll, który piastował ten urząd do 1954 r. Po nim jej gospodarzami byli: księża: Edward Studziński i Huber Kowol. Obecnie parafią zarządza ks. Eugeniusz Gogoliński
