NWR podniesie ceny węgla koksującego

Ceny węgla koksującego NWR wzrosną w II kwartale 2011 r. o 35 proc. licząc kwartał do kwartału, a koksu o 19 proc. kwartał do kwartału - podał NWR w poniedziałkowym komunikacie prasowym.

Ceny węgla koksującego w II kwartale mają wynieść średnio 215 euro za tonę (35 proc. wzrost w porównaniu z I kwartałem 2011 r. i 52 proc. ze średnią z 2010 r.). Cenę koksu ustalono na 400 euro za tonę, czyli są 19 proc. wyższe licząc kwartał do kwartału i 45 proc. wyższe od średniej z 2010 r.

NWR (New World Resources) podał, że od kwietnia 2011 r. cena 100 proc. węgla koksującego będzie ustalana kwartalnie.

- Ta zmiana powinna pozwolić NWR na dalsze zsynchronizowanie cen węgla koksującego z trendami na międzynarodowych rynkach węgla - napisano w poniedziałkowym komunikacie.

Spółka poinformowała wcześniej, że średnia cena sprzedaży węgla energetycznego na 2011 r. to 71 euro za tonę i jest o 13 proc. wyższa w porównaniu do średniej zrealizowanej ceny - 63 euro za tonę w 2010 r.

NWR podtrzymuje, że w 2011 r. produkcja węgla wyniesie 11 mln ton, a koksu 800 tys. ton.

NWR podał, że w I kwartale 2011 roku spółka wyprodukowała 2,582 mln ton węgla i 202 tys. ton koksu. Sprzedała 1,062 mln ton węgla koksującego po średnio 159 euro za tonę, 1,575 mln ton węgla energetycznego średnio po 70 euro za tonę i 180 tys. ton koksu średnio po 337 euro za tonę.

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.