Maciej Kaliski: eksploatacja gazu łupkowego w Polsce będzie opłacalna

Kaliski maciej topconsulting OKUNIEWSKI LESZEK

fot: Leszek Okuniewski - topconsult

Prof. Maciej Kaliski zrezygnował z pracy w radzie nadzorczej PGNiG

fot: Leszek Okuniewski - topconsult

Redakcja portalu nettg.pl zapytała prof. Macieja Kaliskiego, dyrektora Departamentu Ropy i Gazu Ministerstwa Gospodarki i zarazem pracownika naukowego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie o nadzieje związane z planami eksploatacji gazu łupkowego w Polsce.


- Jestem w tej kwestii optymistą. Gaz łupkowy to olbrzymia szansa dla Polski. Wiele czołowych firm i koncernów zagranicznych zaangażowało się w rozpoznawanie jego złóż. Są już pierwsze efekty tych poszukiwań. Sami zainteresowani pozytywnie je oceniają. Jeśli wszystkie prognozy potwierdzą się to polska gospodarka ma szanse uniezależnić się od zewnętrznych dostaw gazu.


Trudno na tym etapie przesądzać, że staniemy się drugą Norwegią, ale wydobycie gazu mogłoby wzrosnąć w sposób znaczący. Polska mogłaby nawet stać się jego eksporterem. Już teraz bardzo aktywnie pracujemy nad rozwiązaniami prawnymi dotyczącymi przyszłej eksploatacji gazu łupkowego, zaś same uczelnie podejmują współpracę z przemysłem i koncernami paliwowymi. Także pierwsi studenci zaczęli odbywać praktyki w światowych koncernach paliwowych i firmach wiertniczych - wyjaśnia prof. Kaliski.
 

MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ

Masz pamiątki związane z Hutą Pokój? Mogą trafić na wystawę w Wielkim Piecu

W sobotę, 14 listopada, odbędzie się zbiórka pamiątek związanych z Hutą Pokój w Rudzie Śląskiej.

Kopalnia Paryż to historia zagłębiowskiego górnictwa. Od Ksawerego do likwidacji

Kopalnia Paryż należała do grona największych i najstarszych kopalń węgla kamiennego w Zagłębiu Dąbrowskim, choć jej metryka do dziś budzi spory.

Niemcy wracają do węgla, a Polska? Szybki koniec kopalń może okazać się błędem

Dominik Kolorz, Jerzy Markowski i Patryk Białas starli się w debacie netTG.pl i Radia Katowice o przyszłości górnictwa

Mobbing w górnictwie. Dziś uwagi w stylu „bo jak ci przypier…” na dole nie przejdą

Różne miałem zdarzenia w ciągu mojej prawie trzydziestoletniej pracy w charakterze sztygara. Ale to jedno szczególnie zapadło mi w pamięć. Otóż kiedyś miałem w oddziale górnika imieniem Jacek. Niedoszły inżynier. Za co się zabrał, wszystko, mówiąc delikatnie, spartolił. Wiedzieliśmy dobrze o tym, żeby nie dawać mu jakiegoś odpowiedzialnego zadania, bo coś poważnego mógłby nawywijać.