Pisaliśmy 30 lat temu: Młodzi ludzie, urodzeni już w Jastrzębiu, dzieci pierwszych mieszkańców górniczego miasta, nie mogą już wiązać swej przyszłości z górnictwem

Zapraszamy do lektury tekstów, które ukazały się w „Trybunie Górniczej” dokładnie 30 lat temu, czyli w 1995 r. O czym wówczas pisaliśmy?

29 czerwca 1995 r. ukazał się 26 (56) numer „Trybuny Górniczej”. Czołówkowy tekst miał tytuł „Czy ten statek ma kapitana” i dotyczył sytuacji w ówczesnym województwie katowickim.

„Województwo katowickie nadal nie ma sensownego, czyli kompleksowego programu ochrony środowiska uwzględniającego wszystkie negatywne i pozytywne aspekty działalności górniczej, bo nie ma kto tego wszystkiego, co robią poszczególne kopalnie i spółki zebrać w logiczną, uzupełniającą się całość strukturalną. Każdy grzebie więc na tym poletku sam, niczym przysłowiowa kura, a organizator radlińskiego spotkania, którym był wojewódzki sejmik samorządowy jest równie bezradny jak reszta uczestników gry” - pisaliśmy w 26 numerze TG z 1995 r.

Sytuacji w Jastrzębiu-Zdroju był poświęcony jeden z tekstów zatytułowanych „W chocholim tańcu polityki”.

„Stabilność społeczna tego miasta oparta jest wyłącznie na górnictwie i każdy wstrząs w tym przemyśle grozi w Jastrzębiu zapaścią. Niestety trzeba się zgodzić z diagnozą ministra J. Markowskiego, że najtrudniejsze chwile miasto to ma jeszcze przed sobą, a skala problemów wymaga decyzji niemal strategicznych. O ile bowiem obecne zagrożenie bezrobociem można rozwiązywać poprzez leczenie skutków (gdyż zatrudnienie w zakładach spółki węglowej spadać będzie tylko z przyczyn naturalnych, bez zwolnień grupowych). Młodzi ludzie, urodzeni już w Jastrzębiu, dzieci pierwszych mieszkańców górniczego Jastrzębia, nie mogą już wiązać swej przyszłości z górnictwem. Potrzebna jest alternatywa dla tych ludzi, którzy nie mają gdzie wracać, a górnictwo nie zagwarantuje im egzystencji. Ale jest to problem wymagający decyzji dziś, choć efekt będzie odczuwany dopiero przez następne pokolenia” – pisaliśmy.

Niewielki tekst poświęciliśmy 20-leciu Lubelskiego Zagłębia Węglowego. „24 czerwca licznie zjechali do Bogdanki weterani budowy, głównie ze Śląska. Zorganizowana dla nich objazd powierzchni i zjazd pod ziemię. Po południu goście uczestniczyli w uroczystym obiedzie i zostali obdarowani przez gospodarzy okolicznościowymi upominkami. Były wspomnienia. Dużo wspomnień, bo zagłębie zarysowane początkowo z nadmiernym rozmachem budowano z trudem. Jednak w br. lubelska kopalnia, eksploatując trzy ściany, zamierza wydobyć 3,5 mln ton węgla handlowego, uzyskując na każdej tonie dodatnią akumulację. Bogdanka funkcjonuje jako samodzielna jednostka wydobywcza, status jednoosobowej spółki skarbu państwa posiada od 1993 r. W rankingu kopalń plasuje się dobrze, co jest niewątpliwie wynikiem starań zarządu i załogi” – pisał redaktor TG 30 lat temu.

W tym numerze gazety zajrzeliśmy też do Rybnickiej Spółki Węglowej. „Wprawdzie historia górnictwa w rejonie rybnickim sięga 200 lat i zawsze przemysł ten zniekształcał środowisko odpadami swojej produkcji, czyli kamiennymi hałdami, ale dopiero ostatnie dziesięciolecia przywaliły tę ziemię gigantyczną górą kamienia. Zakłady górnicze RSW składają kamień odpadowy na 20 czynnych zwałowiskach zajmujących łącznie powierzchnię 549,8 hektarów” – wyliczaliśmy.

Co słychać w Bytomskiej Spółce Węglowej? „Odbyły się rozmowy zarządu spółki z przedstawicielami absolwentów Zasadniczej Szkoły Górniczej przy KWK Miechowice w Bytomiu. Uczestniczyli w nich także reprezentanci MKK NSZZ Solidarność przy BSW SA. Przedmiotem debaty był problem zatrudnienia tegorocznych absolwentów szkół górniczych. Spotkanie zakończyło się podpisaniem porozumienia, w myśl którego problem zatrudnienia absolwentów zostanie ujęty w programie poprawy sytuacji ekonomiczno-finansowej BSW SA i przedstawiony właścicielowi. Przyjęto także gwarancje zatrudnienia po odbyciu służby wojskowej dla tych absolwentów, którzy zostali do niej powołani” – informowaliśmy.

W rubryce „Górnicza statystyka” podaliśmy, że od początku roku do 27 czerwca wydobyto 65 137 796 t węgla (plan zakładał 67 007 239); w tym okresie wyeksportowano 18 300 306 t, a na zwałach zalegało 2 802 945 t węgla.