Jak długo będą fedrować kopalnie Jastrzębskiej Spółki Węglowej?

Okładka 44. numeru TG z 1996 r.

W 44. numerze „Trybuny Górniczej” z 14 listopada 1996 r. znalazło się wiele innych interesujących tematów.

„Płakać i płacić?” – taki tytuł miał nasz jeden z czołówkowych tekstów 30 lat temu. To kolejny materiał w gazecie z 1996 roku, który poświęcony był kopalni Żory.

Przypomnieliśmy w nim, że wskutek decyzji z 1992 r. o likwidacji tej kopalni od razu straciło pracę 500 górników (odeszli na zasiłki osłonowe), a w ciągu 1993 r. kolejnych 1200.

„Sposób realizacji ówczesnej decyzji doprowadził do akcji protestacyjnej wszystkich kopalń w Rybnickim Okręgu Węglowym i dopiero na skutek tej akcji, ale po powołaniu do życia spółek węglowych, zajęto się tym, nad czym ubolewa najbardziej autor artykułu (a więc losem górników likwidowanej kopalni), umożliwiając im przeniesienia do innych kopalń. Skuteczne wypracowanie konkretnej ścieżki rozwiązania problemu zatrudnienia pozostałej jeszcze załogi, która zmalała z 3600 w roku 1992 do 1600 w roku 1996 (chociaż wydobycie pozostało niemal na tym samym poziomie - ok. 3,4 - 3 tys. ton na dobę), to przecież rozwiązanie najtrudniejszego problemu wynikającego z restrukturyzacji górnictwa” – zwracaliśmy uwagę.

Pisaliśmy dalej: „Tak więc różnica pomiędzy tamtą likwidacją a obecną jest zasadnicza, bowiem każda z 1600 osób zatrudnionych w dniu 1 czerwca br. w kopalni Żory ma gwarancję pracy w kopalniach jednej z trzech najbliższych spółek - jastrzębskiej, rybnickiej i gliwickiej - najbardziej oddalonej od miasta i kopalni Żory, ale nie więcej niż około 20 do 30 kilometrów. Są to jak widać zdecydowanie inne odległości, niż ta dzieląca górali, dawniej dowożonych do pracy w kopalniach, z Ujsół i Zawoi, nad których losem ronią łzy ich dawni koledzy. Ich los zmieniły jednak decyzje wcześniejsze, bowiem już w latach osiemdziesiątych widoczny był absurd dowożenia pracowników z miejscowości odległych o 100 i więcej kilometrów”.

Oficjalne rozpoczęcie eksploatacji węgla w tej kopalni miało miejsce w grudniu 1979 roku. „Była ona pomyłką od samego początku i należy do tych inwestycji, których kosztowne utrzymywanie przy życiu opłacało całe społeczeństwo, ale płacić już nie chce i nie musi” – pisaliśmy 30 lat temu.

Jak długo jeszcze będą fedrować?

W tym numerze TG przypomnieliśmy też, że zasoby operatywne węgla w kopalniach Jastrzębskiej Spółki Węglowej determinują żywotność poszczególnych zakładów górniczych. „Obecny stan - w oparciu o czynne poziomy - przedstawia się następująco: KWK Borynia - 20 lat, KWK Jas-Mos - 9 lat, KWK Krupiński - 11 lat, KWK Morcinek - 24 lata, kopalnia Pniówek - 14 lat i KWK Zofiówka - 13 lat” – wyliczaliśmy.

„Łączny poziom zasobów operatywnych w tych kopalniach, szacowany 1 stycznia 1996 roku wynosił 501,2 mln ton węgla. Jednak wdrażanie rządowego programu dostosowania górnictwa węgla kamiennego do gospodarki rynkowej wymagać będzie kolejnej weryfikacji zasobów na poziomie bieżącego roku i przyszłego, m.in. w KWK Morcinek (w aspekcie rozbudowy poziomu 950 i ewentualnej budowy poziomu 1100 m), a także w innych kopalniach, gdzie eliminowane będą partie o szczególnie skomplikowanych warunkach geologiczno-górniczych oraz o miąższości pokładów węgla poniżej 1,2 m” – pisał nasz dziennikarz.

Donieśliśmy też, że w kopalni Halemba uruchomiono kolejną ścianę w pokładzie 414/2/F na poziomie 830 m. W ścianie, której długość wynosi 255 m, a średni wybieg 990 m, przy grubości pokładu od 1 do 2 m, zastosowano po raz pierwszy w Rudzkiej Spółce Węglowej polski kombajn ścianowy KGS-345N/2BP/00. „Kombajn stosuje się do dwukierunkowego, bezwnękowego urabiania i ładowania węgla, w ścianowym systemie eksploatacji pokładów o wysokości do 2,0 m” – informowaliśmy.

Przypomnieliśmy też, że z wszystkich kopalń Rybnickiej Spółki Węglowej w 1995 r. łączna ilość skały odpadowej wyniosła 7.395 tys. ton, z czego na dole ulokowane zostało 590 tys. ton, w robotach inżynieryjnych i budowlanych zagospodarowano 522 tys. ton, natomiast zasadnicza wielkość - 5.621 tys. ton kamienia została wywieziona na zwałowiska, a także użyta do robót niwelacyjnych i rekultywacyjnych. „Najmniejsza ilość kamienia odpadowego towarzyszy produkcji KWK Anna, natomiast wśród pozostałych 4 kopalń wszystkie uzyskują zbliżone wielkości - ok. 1,5 mln ton rocznie odpadów” – pisaliśmy.

Nowa kadencja Komisji Tąpań

W 44. numerze „Trybuny Górniczej” z 1996 r. przypomnieliśmy też, iż rozpoczyna się kolejna kadencja Komisji Tąpań.

„Tematem pierwszego posiedzenia komisji był gorący społecznie problem eksploatacji prowadzonej przez kopalnię Katowice pod osiedlem Paderewskiego. Kwestia sprowadza się do wyważenia racji fachowców, którzy ustalili warunki bezpiecznego wybierania węgla pod jego obszarem, a poczuciem zagrożenia mieszkańców, wynikającym ze świadomości prowadzenia robót górniczych pod tym kompleksem mieszkaniowym. Wstrząs, który miał miejsce 25 lutego br., pomimo że jego energia mieściła się w ramach przewidywanych reakcji górotworu na zaprojektowany, specjalny system eksploatacji w tym rejonie oraz braku poważnych szkód przezeń wywołanych, spowodował ostry protest społeczny” – pisaliśmy na łamach gazety.

W rubryce „Górnicza statystyka” podaliśmy, że od początku roku do 12 listopada wydobyto 118 379 403 t węgla (plan zakładał 120 487 804); w tym okresie wyeksportowano 25 168 740 t, a na zwałach zalegało 3 082 410 t węgla.